Ігаэл Йегудзі. «Медыцынскія паказанні» на службе «медыцыны паказчыкаў»

ЕгудзіПартал КРЫНІЦА.INFO сумесна з беларускім рабінам Ігаэлем Йегудзі працягвае публікацыю раздзелаў яго працы «Духоўныя, геапалітычныя, дэмаграфічныя, медыцынскія і прававыя аспекты унутрычэраўнага забойства: загад жыцця — спыніць аборты!». Праца прысвячаецца светлай памяці Таццяны Тарасевіч, заснавальніцы і першага кіраўніка ўсебеларускага руху ў абарону жыцця «Пра-лайф». Прапануем вашай увазе чарговы раздзел гэтай працы:

 

Папярэднія раздзелы:

Стаўленне традыцыйных веравызнанняў РБ да абортаў

Дэмаграфічнае становішча РБ у неадкладнай перспектыве

Вопыт мінулых і сучасных прававых сістэм у дачыненні да унутрычэраўнага забойства; дэмаграфічныя і медыцынскія наступствы розных заканадаўчых мер

Абартыўная арыентацыя Міністэрства аховы здароўя РБ

 

Няма чалавека — няма праблемы

Руская народная прымаўка

 

4.2.1 Пры абмеркаванні праблемы абортаў прыхільнікі розных у тым ліку патрыятычных поглядаў звычайна адразу выносяць за дужкі абмеркавання «аборт па медыцынскіх паказаннях» (пра тое, як тлумачаць паняцце «медыцынскіх паказанняў» фонды «па «рэпрадуктыўных правах»- гл. ніжэй у главе пра Новы сусветны парадак).

Між тым, непрадузяты погляд на адпаведныя рэальныя дакументы выяўляе, што «святая карова» т.зв. «медыцынскіх паказанняў» з’яўляецца крыніцай ўсяго абартыўнага вэрхалу, і пакуль складанне і ажыццяўленне гэтых дакументаў застаецца ў руках медыцынскага істэблішменту без эфектыўнага прафесійнага надведамаснага кантролю, ўсе размовы аб супрацьдзеянні абортам — пусты гук.

4.2.1.1 Спіс «Медыцынскіх паказанняў» для перапынення цяжарнасці на любым тэрміне, зацверджаны МЗ РБ у 2007 г. налічвае 143 пранумараваныя пазіцыі [17] — вядома, што колькасць іх расце год ад года; ў другой палове сканцэнтраваныя «паказанні» антэнатальнай дыягностыкі (дадзеныя якой па вызначэнні не з’яўляюцца дакладнымі на ўзроўні звычайнай дыягностыкі), ўперамешку з «сведчаннямі» стану маці. Сэнс непадзельна ясны: мы, медыкі, ведаем усё, роўна аб існых і аб будучых, нам і вырашаць — каму жыць, каму не жыць.

4.2.1.2 Перш за ўсё адзначым: калі рашэнне пра аборт на любым тэрміне па «медыцынскіх паказаннях» — сярод якіх «афектыўныя засмучэнні настрою» і «неўратычныя расстройствы, звязаныя са стрэсам» [17] — прымаецца супрацоўнікамі УАЗ без вонкавага кантролю — то працаўнікам помпы і кюрэткі ўжо не патрабуюцца акрамя гэтага ніякія дадатковыя законы і падзаконныя акты для легітымацыі любых абортаў (1) на любым тэрміне па «жаданні» (чаму двукоссі — гл. 2.3.1; 2.4; 4.4.8.1.4.) жанчыны.

4.2.1.3 А калі жанчына ўсё ж «збіраецца захоўваць»? «Медыцынскія паказанні» пакідаюць найшырэйшыя магчымасці для ціску, працяглага нарастальнага ціску ¬- «на любым тэрміне»! — На жанчыну, з боку ўсіх, «хто не жадае» яе дзіцяці — мужа і яго радні, сужыцеля (былога або сённяшняга), свякрухі, яе ўласнай радні, сацыяльнага асяроддзя (і сацыяльных работніц), працадаўцаў.

Вядома, «не жадаючых» перанапружвацца «за тыя ж грошы» лекараў (см.ниже).

«Вы можаце памерці ў любы момант ад разрыву ныркі!» [122] (2).

Зірнем на сакральны спіс:

4.2.2 Першыя ж дзве пазіцыі не маюць нічога агульнага з біямедыцынскай рэальнасцю, з’яўляюцца плёнам ўяўлення на аснове канцэптуальных сацыяльных поглядаў выдумшчыкаў падзаконнага акту. Гэтыя аксіялагічныя гледжанні ўяўляюцца ім, вядома ж, бясспрэчна правільнымі і «цывілізаванымі»; тым не менш, гэтыя вызначэння спісу надуманыя насуперак біямедыцынскім фактам.

4.2.2.1 Такім чынам: 1. ўзрост — да 18 гадоў, «стан фізіялагічнай няспеласці».

Самыя здаровыя дзеці нараджаюцца ў 16-17-гадовых [20], ды і малодшыя выдатна выношваюць нармальную цяжарнасць (3);

пры недаразвіцці маткі менавіта вынашаная цяжарнасць становіцца фактарам даразвіцця,

а вось аборт ператварае недаразвіццё ва ўстойлівае — гл. ніжэй 4.3.3.2.

4.2.2.2. Узрост старэйшы за 45 гадоў, «згасанне функцый рэпрадуктыўнай сістэмы жанчыны».

Калі на самай справе гэтыя функцыі «згасаюць» — цяжарнасць не надыходзіць ці не захоўваецца.

А захоўваецца — значыць нічога не «згасае». У спісе 2002 года ўзрост «згасання» быў 40 гадоў!! Гэта — паводле падзаконных актаў.

4.2.2.2.1 У сваёй рэальнай практыцы кабінеты «планавання сям’і» (гл. Ніжэй 4.4.7.4.3) выконваюць інструкцыі Галоўнага гінеколага па папярэджанні цяжарнасці ў жанчын старэйшых за 35 гадоў! [22]. Што там рэкамендуюць, калі цяжарнасць пасля 35 гадоў усё ж наступіла — здагадваемся.

4.2.2.2.2 Даследаванні паказваюць, што ў познанараджаючых, пасля 40 гадоў, жанчын — сапраўды мноства ускладненняў, у параўнанні з маладымі. Прычына простая — «абцяжараны саматычны і гінекалагічны анамнез» [23]: чым больш гадоў прайшло ў гэтым вар’яцкім постсавецкім і постхрысціянскім свеце, тым больш сярэднестатыстычная жанчына «наматала» ў анамнезе абортаў, ЗППП, назапашанага дэструктыўнага эфекту ад шкодных звычак і гарманальнай кантрацэпцыі.

Але ніякае «згасанне функцый рэпрадуктыўнай сістэмы» наогул не фігуруе.

4.2.3 А чаму «сведчаннямі» для забойства дзіцяці з’яўляюцца глуханемата маці, слепата, разнастайныя засмучэнні зроку [17] (мала ў каго іх няма)? Што і каму тут «пагражае»?

4.2.3.1 А разумовая адсталасць або псіхічныя захворванні маці [17] тут прычым?

Так, верагоднасць атрымання ў спадчыну існуе, але яна на ўзроўні лічаных працэнтаў. Эканомія дзяржбюджэту на выпадак гэтых працэнтаў верагоднасці прыроджанага захворвання? А хто ад гэтага застрахаваны? («выратавальнае» ЭКА пастаўляе іх у дзясятках адсоткаў — гл. Ніжэй 4.4.4.)

4.2.3.2 А калі ў маці сапраўды досыць цяжкія захворванні, яе права пайсці на рызыку — пагаршэння стану, з адмовай ад прыёму пэўных лекаў або працэдур на гэты час і/або звязаны з самім працэсам родаў або кесарава сячэння, нават і на рызыку для жыцця — сапраўды гэтак жа як людзі ідуць на рызыку для жыцця дзеля сваіх блізкіх у разнастайных у тым ліку медыцынскіх сітуацыях, (напрыклад, ахвяруючы нырку) — каб нарадзіць дзіцяці (4)?

Ці не абавязак лекараў — дапамагчы ёй, а не «вырашаць праблему» забойствам дзіцяці [71, 122]?

Гінеколагу прасцей адправіць няшчасную на аборт ¬- чым прыцягваць іншых спецыялістаў для вядзення цяжарнасці, а потым яшчэ і «рызыкаваць», з выпадкам, што можа папсаваць «паказчыкі»: «Медыцынскія паказанні з аднаго боку, прыводзяць да таго, што гінеколагі не жадаюць браць на сябе адказнасць ўдзельнічаць у праблемных родах, якія могуць быць, таму што гэта таксама цяжка. Тым больш, у лекара няма ніякай зацікаўленасці. Лепш адправіць на аборт, лепш пазбавіцца, каб не было ніякіх разглядаў »[139].

4.2.4 Галоўны гінеколаг МЗ РБ: «Высокія тэхналогіі дазваляюць нарадзіць нават пры пагражаючай жыццю паталогіі … патрэбныя вялізныя намаганні лекараў, каб пазбегнуць ускладненняў, забяспечыць нармальныя ўмовы для унутрычэраўнага развіцця плоду і папярэдзіць у дзіцяці інваліднасць» [14].

Выходзіць, што лепш прыкласці куды меншыя намаганні і пераканаць няшчасную забіць свае дзіця?

На любым тэрміне?

4.2.4.1 Галоўны гінеколаг паведамляе: «Колькасць родаў пры паталогіі сэрца і сасудаў знізілася з 13.699 (2012г.) да 9825 (2013)» [14], ілюструючы вышэйсказанае: бо ні працэнт хворых на сардэчна-судзінкавыя паталогіі жанчын дзетароднага ўзросту, ні адсотак — «жаданых», ці «нежаданых» зачаццяў і першапачатковай гатоўнасці выносіць цяжарнасць сярод іх не мог за год адрозна змяніцца. А вось актыўная агрэсія інструктуемых С.А. Сарокай гінеколагаў супраць зачаўшых маці, так, яна ж, відавочна, і «прынесла» — г.зн. забіла — плод.

Схілім галовы над памяццю яшчэ чатырох тысяч ненароджаных беларускіх дзяцей, забітых у чэраве толькі за тое, што іх зачалі хворыя на сардэчна-сасудзістыя захворванні маці.

Асноўная матывацыя (разам з нежаданнем перанапружвацца ў «велізарных намаганнях») ятрагеннага ўнутрычэраўнага генацыду ясная: пагоня за паказчыкамі. Калі нараджае жанчына з «праблемамі» (узрост неспартыўны, тыя ці іншыя захворванні) — «павышаецца рызыка» мацярынскай смяротнасці, пасляродавых ускладненняў, нараджэння неданошаных або з той ці іншай паталогіяй дзяцей, дзіцячай смяротнасці. Адным словам, «паказчыкі» псуюцца, а іх, родных, трэба ўвесь час «паляпшаць»!

4.2.4.2 «Павышаецца» рызыка? адносна чаго «павышаецца» ? Адносна неіснуючых ідэальных парадзіх, якіх жадала бы бачыць Міністэрства аховы здароўя?

Абсурд у наяўнасці: сярэдні ўзрост нараджэння першага дзіцяці ў РБ перайшоў 26 гадоў [24] і працягвае расці (гл. Вышэй у главе пра дэмаграфічную сітуацыю), а Галоўны гінеколаг патрабуе не нараджаць пасля 35 гадоў [22], і пры гэтым «інтэрвалы» [22] пабольш! Калі ж народзяцца гэтыя віртуальныя два і два дзесятыя дзяцей (неабходныя для ўзнаўлення нацыі), і колькі ж набярэцца тых міфалагічных «шчасных сем’яў», у якіх атрымаецца іх нарадзіць у адпаведнасці з гэтымі «паказальнымі» ўстаноўкамі? …

4.2.4.3 Затое поўнае выкананне гэтых рэкамендацый «зніжае матчыну і раннюю дзіцячую смяротнасць больш чым у два разы» [22]!

А колькі жанчын са ста падрослых наогул стануць маці, а колькі немаўлятаў на сто жыхароў наогул з’явяцца на свет Божы? Што з гэтым паказчыкам?

Рэальнасць простая: там, дзе ўстаноўка на дзетародства — там здараецца, не дай Б-г, і маці паміраюць, і немаўляты неданошаныя нараджаюцца, і вырадкі. Сучасная ахова здароўя зводзіць да мінімуму такія з’явы (а вось ЭКА і да т.п. тэхналогіі — вырабляюць «затое» новыя масы штучных вырадкаў, гл. ніжэй 4.4.4 у раздзеле пра абартыўную ЭКАноміку). У гэтым яго задача — абмежаваць да мінімуму па ходзе падзей, а не прэтэндаваць на свядомае «выключэнне».

Там, дзе вырашаюць заведама выключаць цяжарнасці і роды, якія могуць «папсаваць паказчыкі» — там будзе ўсё менш родаў наогул. Да поўнай перамогі: пры нулі нараджэнняў — ўсялякая смяротнасць, «звязаная» з імі будзе таксама на нулі.

А да такой «перамогі» — уроды непазбежна будуць нараджацца (у тым ліку і асабліва з дапамогай ЭКА, гл. 4.4.4), і ніякая ПД іх не адфільтруе: Усявышні ўсё роўна будзе пасылаць гэта выпрабаванне міласэрнасці людзей і дабрачыннасці грамадства.

Грамадства ж, пазбаўляцца ад ненароджаных «вырадкаў», становіцца грамадствам маральных вырадкаў.

4.2.5 Як мы адзначылі вышэй, у спісе «медыцынскіх паказанняў» не падзеленыя дадзеныя тэрапеўтычнай і антэнатальнай дыягностыкі. Навязваемая ўсім цяжарным перынатальная дыягностыка (ПД) служыць ўсё той жа «гуманнай» мэце — павышэнню пазітыўных і паніжэнню негатыўных «паказчыкаў». Задача ПД — выявіць і ліквідаваць максімальны лік «праблематычных» дзяцей ва ўлонні [25, 20].

Самы час нагадаць, адкуль вядзе пачатак масавая ліхаманка ПД: ад Чарнобыльскай аварыі. Апантанае страхам невядомасці — на фоне памятаемага ўсім са школьных гадоў апавяданняў аб жудасных наступствах Хірасімы — і адчуваннем уласнай неадэкватнасці, «перабудовачнае» кіраўніцтва перш за ўсё загадала абартаваць усіх жанчын у раёне катастрофы. У Кіеве хадзілі па кватэрах і ўсіх цяжарных добраахвотна-прымусова, указаўшы, везлі у абартарыi …

Так быў пасеяны страх «прыроджаных уродстваў», і пачалася пандэмія ПД. Хоць «Чарнобыль» ужо больш-менш забыты (5), ПД не толькі не была ўтаймаваная, але і істэблішментазаваная.

4.2.5.1 Знішчэнне («прадухіленне нараджэння») хворых дзяцей не проста санкцыянаванае Міністэрствам аховы здароўя, а зафіксаванае нарматыўным дакументам:

Загад Міністэрства аховы здароўя Рэспублікі Беларусь ад 2004/12/23 № 288 «Аб мерах па ўдасканаленні акушэрска-гінекалагічнай службы Рэспублікі Беларусь», «Інструкцыя па прэнатальнай дыягностыцы прыроджанай паталогіі плодуу», згодна з якой мэтай ПД з’яўляецца выяўленне заганаў плоду з наступным абартаваннем. У Заключэннi інструкцыі гаворыцца:

«У цяперашні час мы не можам прадухіліць з’яўленне анамалій ў пладоў, аднак мы можам прадухіліць нараджэнне хворых дзяцей». SIC (6).

4.2.5.1.1 Стаўленне беларускіх веравызнанняў да такога падыходу адзначана вышэй, аднак і ў бяздушным тэхнічным разглядзе такі падыход шалёны пастолькі, паколькі мы знаходзімся ў аксіялагічным полі неабходнасці ўмацавання рэпрадуктыўнага здароўя і павышэння нараджальнасці ў РБ. У іншай аксіялогіі (гл. Ніжэй пра канцэптуальную ўладу над Міністэрствам аховы здароўя — 4.4.8 і ў частцы пра траянскіх коняў) ён, вядома, мэтазгодны.

4.2.5.1.2 Справа ў тым, што з аднаго боку, ПД па вызначэнні непраўдзівая, памылкі ў якасным і адхіленні ў колькасным дыягназе «заганнасці плоду» — вельмі і вельмі вялікія [26].

4.2.5.1.3 З іншага боку — пры сур’ёзных заганах развіцця плод, як правіла, гіне ў чэраве або ў першыя дні-тыдні-месяцы жыцця па-за ім [26, 27]. Вырадкі не затапілі ні адну краіну і не пажэрлі яе рэсурсы (7) і да з’яўлення элімінатарнай ПД.

А вось розніца паміж родамі і абортам для арганізма жанчыны каласальная: разбуральнае саматычнае і псіхалагічнае ўздзеянне аборту на жаночы арганізм шматсістэмнае, шматпланавае, і працяглае (8). Важнейшы — зноў-такі ў бяздушным тэхнічным плане, але знаходзячыся на азначаным аксіялагічным полі — адмоўны аспект абартавання: нарастальная верагоднасць наступнага бясплоддзя (гл. ніжэй 4.3 пра дынаміку рэпрадуктыўнага здароўя ў РБ).

Г.зн. забіваючы «вырадка» ва ўлонні жанчыны, у мностве выпадкаў «забіваюць» наступных нармальных дзяцей, якіх яна магла б нарадзіць і ўжо ніколі не народзіць. Плюс — усе астатнія наступствы аборту, для арганізма жанчыны.

Усё гэта — дзеля зніжэння паказчыкаў нараджэння дзяцей з заганамі развіцця.

4.2.6 Усё добра, але як быць з неабходнымі для рапартавання аб поспехах паказчыкамі зніжэння ліку … саміх абортаў?

Ніякіх праблем. Гэты паказчык таксама імкліва паляпшаецца, у нагу з вышэйадзначанымі … Бо пры адсутнасці надведамаснага кантролю ёсць мноства шляхоў для яго «зніжэння», па прынцыпе: «я маленькая хмарка, а зусім не мядзведзь».

 

Залаты стандарт

4.2.6.1 У апошнія гады вельмі шырокае прымяненне атрымлівае ў РБ хімічны, медыкаментозны аборт (9). З яго з’яўленнем, абартыўныя фармакапея проста праходзіла па «абароце лекавых сродкаў», сам аборт нідзе не фіксаваўся.

Гэты від аборту Галоўны гінеколаг назвала «залатым стандартам дапамогі падлеткам» [20]. SIC.

4.2.6.1.1 У пачатку 2014 года [15] Галоўны гінеколаг сцвярджала, што дадзеных аб медыкаментозных абортах пакуль што няма (практыкуюцца з 1989 года — гл. Вышэй 3.4.3.2).

4.2.6.1.2 Праз квартал С.А. Сарока паведаміла ў «Медвестнику» нібыта дадзеныя (не вызначыўшы часавых рамак іх) аб працэнце такіх абортаў ад агульнага ліку: 16% у дарослых, 7,7% у падлеткаў ад агульнай колькасці абортаў [14].

Дазвольце не паверыць. «Залаты стандарт» — толькі 7,7%? СЕМ І СЕМ ДЗЯСЯТЫХ, так? А ў дарослых — зусім без «дзесятых пасля коскі»?

4.2.6.1.3 Гэтак жа сама, як спачатку ўсё абартыўныя хімпрэпараты «прайшлі» як «абарот лекавых сродкаў», так і пасля пачатку «уліку» — амаль усе хімаборты ідуць як «наладжванне менструальнага цыклу». Хірургічны аборт, самы клапотны для лекараў, здае свае пазіцыі. Яму на змену прыходзіць хімічны, поруч з «прагрэсіўнымі» вакуумнымі «міні» (10) -абортамі.

Такім чынам, ніякага аборту, а проста «затрымка менструальнага цыклу» і яе «наладжванне».

Яшчэ адзін «патэнт» — «неразвіццё цяжарнасці». Пры забойстве «плоду» да 12 тыдняў ніякіх дзённікавых назіранняў за яго развіццём няма; быў чалавек і няма, «не развіўся» ды і ўсё тут; гл. ніжэй 4.2.6.3 у канцы.

Суперзабаўна (але не весела), што ў афіцыйнай статыстыцы абортаў Міністэрства аховы здароўя адзначаецца «колькасць абортаў, уключаючы міні-аборты» [96 a] … А пасля абеду вырабленыя аборты — «уключаючы»? А па пятніцах — «уключаючы»? а ў ЧУПах- «цэнтрах» — «планетах» — «уключаючы»?

Што яшчэ вырашаць чыноўнікі-жанглёры «ўключаць-не ўключаць»?

Захочуць — уключаць «міні», захочуць — не ўключаць. Захочуць — і не будзе «пакуль што» дадзеных аб хімаборце, захочуць -будуць «7%», захочуць — з дзясятымі, захочуць — з сотымі пасля коскі … Захочуць — назавуць аборты «міні» і «аксамітны», а заўтра будзе і «мікра», і «шаўковы», а паслязаўтра будзе «нана» і «карункавы», а пасля-паслязаўтра «файны» і «завадны»… і будуць яны ўсё« ўключацца-выключацца», а «паказчыкі» будуць увесь час паляпшацца і паляпшацца …

Пры адсутнасці надведамаснага кантролю — «мяжа нашых магчымасцяў — у нябёсах!» (Прымаўка ізраільскіх ваенных лётчыкаў).

У згаданай Беларускай дэкларацыі абароны жыцця чалавека, не парушаючы індывідуальных таямніц споведзі, аўтары адзначылі:

«… Супрацоўнікі медыцынскіх устаноў лічаць важным зніжэнне колькасці абортаў і рэгулярна даюць справаздачу аб памяншэнні іх ліку. Аднак у рэчаіснасці гаворка ідзе пра тое, што значная частка абортаў, будучы названай іншымі медыцынскімі тэрмінамі і апісаннямі, аказваецца проста няўлічанай. Грунтуючыся на вопыце душаапекі і зносін з людзьмі, мы з усёй адказнасцю можам заявіць, што праблема абортаў у нашым грамадстве, насуперак статыстыцы, не становіцца менш, але, наадварот, толькі ўзрастае, што абумоўліваецца, не ў апошнюю чаргу, заканадаўчай сітуацыяй у нашай краіне»[6].

Дзяржаўны бескампрамісны надведамасны кантроль над тым, што адбываецца ў галіне дэмаграфічнай бяспекі ў краіне (гл. ніжэй 4.4.2), пазбавіць святароў ад неабходнасці пачаць статыстычную апрацоўку вядомых ім фактаў і дадзеных.

4.2.6.2 Пакуль жа Міністэрства аховы здароўя пахваляецца дзіўнымі лічбамі зніжэння абортаў на 77% за 13 гадоў (!!! ???! …) [58; 29] або на 75% за 12 гадоў [29 а] (Пры гэтым сцвярджаецца, што з 2012 на 2013 колькасць абортаў як раз-ткі вырасла [14] … гл. ніжэй пра «роскід»), сцвярджаючы, што за год у РБ праводзіцца 24 тыс. абортаў [95].

Г.зн. у РБ з пяці цяжарнасцяў 4 выношваюцца, а адна абартуецца?! …? …..! ..?! … ДАЗВОЛЬЦЕ НЕ ПАВЕРЫЦЬ (11): бо ў суседняй Расіі ў адпаведнасці з афіцыйнымі дадзенымі колькасць абортаў складае больш за за палову ад колькасці родаў; а паводле ацэнак незалежнымі экспертамі рэальнай колькасці абортаў пры поўным ўліку недзяржаўнага сектара абортмахерства — колькасць абортаў значна перавышае колькасць нараджэнняў [97; 39].

Такім чынам, кожнаму, хто мінімальна знаёмы з гэтымі фактамі, роўна як і з сацыяльнай і медыцынскай рэальнасцю ў РБ, відавочная ненавуковая фантастыка ў вясёлкавых «паказчыках» Міністэрства аховы здароўя.

Праблема ў тым, што пры адсутнасці надведамаснага кантролю і амаль забабоннага пераканання значнай большасці людзей усіх рангаў, што «медыцынскія» пытанні належыць пакідаць выключна «медыкам» і не падпускаць да абмеркавання не «прафесіяналаў-медыкаў» — гэтая фантастыка спакойна перапяваецца без цвёрдых пытанняў з боку тых, хто ўмее іх задаваць ў іншых кантэкстах.

4.2.6.2.1 Поўная свабода ў маніпуляцыі несапраўднымі лічбамі прыводзіць да відавочнай нестыкоўкі — бо праўда адна, а ўтойванне яе варыятыўнасць: вось Галоўны гінеколаг сцвярджае, што колькасць абортаў вырасла з 11 на 1000 жанчын «фертыльнага веку» (далей — ФВ) у 2012 годзе да 11,4 у 2013-м [14]. І літаральна ў тыя ж дні высокапастаўлены медык, член адпаведнай камісіі Савета Рэспублікі «паведамляе» (адзначыўшы, што «пры падрыхтоўцы адказу была праведзена значная праца па аналізе … статыстычных дадзеных»! ..) лічбу на 2013 г. — 13 на 1000 ФВ [58].

«Роскід» — у тысячы абортаў за год. Хавайся ў бульбу …

У гэты ж час Статыстычны зборнік «Здароўе насельніцтва РБ 2009-2013» паведамляе пра рост колькасці абортаў у 2013 годзе ў адносінах да 2012 года, а менавіта: з 12, 0 ў 2012 да 13,3 у 2013 на 1000 ФВ [114].

А вось 11 ліпеня 2013 Галоўны гінеколаг РБ С.А. Сарока «паведамляе» Агенцтву БЕЛТА, што ў «цяперашні час» на 1000 жанчын ФВ прыходзіцца 10, 34 абортаў. На гэты раз, сотыя пасля коскі. Калі гэта, «цяперашні час»? за час гутаркі з карэспандэнткай БЕЛТА?

Ўзор моўнай маніпуляцыі з таго ж «паведамлення»: «» У параўнанні з краінамі Еўропы Беларусь не з’яўляецца лідэрам па колькасці абортаў сярод падлеткаў, але і не адносіцца да тых краін, дзе колькасць абортаў ніжэй «, — падкрэсліла прадстаўнік Міністэрства аховы здароўя» [96].

Як кажуць ва ўкраінскай габрэйскай показцы: «Ну, і шо Ві тут зразумелі або зусім не? …»

 

Яшчэ прыклад жорсткай нестыкоўкі: Галоўны гінеколаг афіцыйна паведамляе карэспандэнту БелТА «лічбы» абортаў у РБ, якія — выдатна, не па-дзіцячаму — розняцца ад «лічбаў», прадстаўленых у афіцыйным статыстычным зборніку РБ (на дадзеных Міністэрства аховы здароўя жа заснаваным); першай даем «лічбу» ад С.А. Сарокі [14 б], у дужках — па складанцы [114]. Такім чынам, у 2011 годзе ў Беларусі было выраблена 26858 абортаў (32031), у 2010 годзе — 27662 (33 262), у 2009-м — 30.860 (35 967).

Не слаба?

Для прадстаўнікоў медістэблішменту паведамляць дадзеныя аб абортах — гэта муза, а не сухая лічба. Вось высокапастаўлены лекар і член Камісіі па сацыяльнаму развіццю і г.д. Савета Рэспублікі ў «Медыцынскім весніку» заяўляе, што абортаў у РБ праводзіцца «у сярэднім больш за 24 тысяч у год», яшчэ і дадаючы па-ёрнічаску, што гэта «насельніцтва сярэдняга па колькасці райцэнтра» [95] (ніжэй, гл. 4.4.2.1, пакажам што на самой справе гаворка ідзе аб такім райцэнтры як, напрыклад, Орша…).

Параўнайце-ка гэтыя «больш за 24 тысяч у год» з толькі што прыведзенымі вышэй лічбамі (што першай, што другай) і з дадзенымі за 2012 год — 28628, за 2013 год — 31206 [114].

Анжаліка Юр’еўна цалкам права: «у сярэднім» яно, вядома, «больш за 24 тысяч у год».

І больш за 25 тысяч. І больш за 26 тысяч. І больш за 27 тысяч. І больш за 28 тысяч. І больш за 29 тысяч …

Хто-небудзь стукне ў РБ па стале, запатрабуе спыніць абартыўнае бязмежжа і паўсюдную яго падробку?!

А вось якія «даныя» паведамляе Галоўны гінеколаг МЗ РБ у газетным інтэрв’ю: «У сярэдзіне 1990-х штодня каля дзесяці-пятнаццаці жанчын звярталіся ў жаночую кансультацыю для перарывання цяжарнасці. Цяпер выпадкаў не так многа … Сёння ў сярэднім на жаночую кансультацыю, якая абслугоўвае каля 27-29 тысяч жанчын, прыпадае небольш за 6-7 выпадкаў перарыванняў на тыдні»[15]. У пятнаццаць разоў менш?!? …! ..?

Хавайся ў бульбу …

4.2.6.2.2 Сапраўды гэтак жа да відавочнай фантастыцы адносіцца сцверджанне, што «ў апошнія гады ў рэспубліцы не назіраюцца выпадкі смерці ад аборту і яго ускладненняў» [29]: зразумела, што калі смерць ад ускладненняў аборту наступае не у абартарыi або назаўтра ў лякарні хуткай дапамогі — яна не будзе ў РБ аднесеная да «ускладненняў аборту»; а вось у Даніі на працягу 30 гадоў збіралі ўсёабдымныя дадзеныя аб паўмільёне жанчын, адназначна вызначыўшы прамую карэляцыю смяротнасці па цэлым шэрагу прычын і абортаў,

см. http://www.lifenews.com/2012/09/05/study-shows-women-more-likely-to-die-after-abortion-not-childbirth/?utm_content=buffer026e1&utm_source=buffer&utm_medium=twitter&utm_campaign=Buffer .

4.2.6.3 «Рэсурс» «недастаючых» да рэальных лічбаў абортаў быў бы даўно выкрыты, не ідзі гаворка аб такой згуртаванай карпаратыўнай супольнасці, як медыцынскай; і не вісела б над людзьмі вышэйназванае забабоннае перакананне. Бо ён відавочны: не вядзецца ўлік абортаў у ПУПах-ПТУПах- «медцэнтрах» — «планетах здароўя»; праходзяць пад «наладжванне цыклу» (12) хімічныя і «міні» — вакуумныя — аборты (нейкую затычку там, якая «цыкл» парушыла, кюрэткай крамсаюць і помпай адсмоктваюць, а не дзіцяці).

Ці ўлічвае цуд-статыстыка Міністэрства аховы здароўя абартаванне па «медыцынскім» паказаннях? Ці ўлічаныя ў «24 тысячах» 4000 ненароджаных ў 2013 г. «сардэчнасасудзістымі» маці дзяцей? …

Пры існуючай сістэме уліку «зыходу цяжарнасці», калі ў адной кашы «праз коску» ідзе: «зыход цяжарнасці: аборт, роды ў тэрмін, заўчасныя … дзіця: жывое, мёртвае, маса, рост ..» [122] — пры такой- то сістэме (а гэта ДУАЗ!) казаць аб дакладным ўліку абортаў? ..

Рэальна фіксуюцца, відаць, толькі хірургічныя аборты «па жаданні» у ДУАЗах (ці ўсё ва ўсіх ці што?); і ў апошнія месяцы — пад ціскам грамадскасці — там жа некаторы адсотак хімічных, праз 25 гадоў пасля іх з’яўлення на тэрыторыі РБ (гл.вышэй 3.4.3.2).

А вось з зафіксаваных «фізічных» абортаў — калі верыць Міністэрству аховы здароўя — аказваецца, больш за 20% адбываюцца з прычыны … крывацёку пры «самаадвольным выкідку» (13) [29 а].

Калі гэта праўда, то на якім жа тады узроўні знаходзіцца рэпрадуктыўнае здароўе насельніцтва, і на якой ступені — здольнасці родадапаможнай галіны ў захаванні цяжарнасці?! ..

 

Заўвагі:

(1) Гэта ў свой ​​час бліскуча прадэманстраваў ізраільскі вопыт — у 1980 быў адменены параграф аб «сацыяльных паказаннях» да аборту; колькасць жа афіцыйна зарэгістраваных абортаў ніколькі не змянілася, усе яны пайшлі па «мэдычных паказаннях» … Глядзі. 3.3.2.1 аб становішчы ў Вялікабрытаніі.

(2) У апісанай гісторыі маладая жанчына — зусім не царкоўнага ладу жыцця — нягледзячы на ​​«медыцынскія паказанні» катаў .. лекараў у белых халатах — шчасна нарадзіла. А калі б, не дай Б-г, памерла (што вельмі малаверагодна, нашмат менш чым смерць у ДТЗ) — сапсавала б ім «паказчыкі», ды яшчэ б і «дзіця без апекі бацькоў» пакінула, якое ў любым выпадку вырастае …

(3) Бацькі бабкі аўтара, Шэвы Іосіфаўны, пажаніліся, калі яе бацька, рабін і рэзнік (у далейшым) р. Ёсеф Энбар быў ва ўзросце 13, а яго жонка Мір’ям, дачка рабіна садыгурскіх хасідаў ў падольскім (цяпер Вінніцкая вобл.) мястэчку Чэрнеўцы Эзры Тэнцэра, — 12 гадоў. Праз год нарадзілася старэйшая сястра Шэвы, Этл, якая пражыла доўгае і цяжкае жыццё. Царства нябеснае ўсім ім, і на доўгае жыццё ўсім іх нашчадкам.

(4) Маці Бетховена была хворая на сухоты і мела ўжо чацвярых хворых дзяцей [26].

(5) Дарэчы, скасаванне шэрагу неразумных «ільгот», калі пару месяцаў жыўшыя ў адпаведных раёнах людзі гадамі і дзесяцігоддзямі атрымлівалі прыемны непрацоўны даход — уяўляе прыклад выражэння неабходнай палітычнай волі ў інтарэсах краіны і без рэферэндуму, зыходзячы з разумення, што і інтэрасанты-«праціўнікі» ў глыбіні душы прызнаюць слушнасць рашэння.

(6) У Гейропе узнятае пытанне «прадухілення» і ўжо народжаных, гл. Ніжэй 4.4.8.1.6.2.4.1.

(7) І толькі ў адной краіне людзі (?) вырашылі, што проста шкада якіхсьці рэсурсаў на невылечных хворых — гл. Ніжэй у главе пра «Новы сусветны парадак», з чаго пачыналася масавае знішчэнне людзей ў Рэйху.

(8) Глядзі. Напр .: http://www.lifenews.com/2007/06/03/int-317/; http://www.lifesitenews.com/news/maternal-mortality-rate-in-abortion-averse-ireland-half-that-of-britain-stu; http://www.theunchoice.com/pdf/FactSheets/RecentResearch.pdf; http://www.plosone.org/article/info%3Adoi%2F10.1371%2Fjournal.pone.0036613

http://mccl-go.org/pdf/mm_%20brochure%202011.pdf; http://eurpub.oxfordjournals.org/content/early/2012/09/05/eurpub.cks107.abstract; http://www.lifenews.com/2011/01/17/abortion-has-caused-300k-breast-cancer-deaths-since-roe/;

http://www.pro-life.by/bioetika/medicine/issledovanie-abort-uvelichivaet-risk-raka-molochnoj-zhelezy-na-626/.

(9) Пра яго пагібельны для жаночага арганізма гл. напр .: http://www.frcblog.com/2011/07/the-truth-about-chemical-abortion-and-womens-health-updated-fda-aers-on-ru486 ;

http://www.pro-life.by/bioetika/medicine/industriya-abortov-prodvigaet-medikamentozny-j-abort-ili-malen-kie-deti-legkie-tseli/; http://c-fam.org/en/2012/7413-abortion-drugs-linked-to-maternal-deaths-in-developing-world; http://www.lifenews.com/2013/08/12/abortion-drug-ru-486-has-killed-two-million-unborn-children-in-the-u-s/; http://aborti.ru/articles/dmk.

(10) Ні адна медыцынская працэдура не называецца такой колькасцю эўфемізмаў: «міні аборт», «вакуумная аспірацыя», «таблетаваны аборт», «бяспечны аборт», «аксамітны аборт», «выскрабанне», «чыстка» … Не дзіўна: працэдура зусім не медыцынская, а дакладней — «медыцынская» настолькі, наколькі «медыцынскім» можа быць забойства … вось абортмахеры і выдасканальваюцца.

(11) У 2008 г. Прэзідэнт Украіны Юшчанка паведамляў аб памяншэнні колькасці абортаў на Украіне ў пяць разоў за дзевяць гадоў … [97].

Паверым? .. Не-е ..

(12) Прэзідэнт, гаворачы пра неабходнасць шчыльнай барацьбы з карупцыяй у краіне, адзначыў (1 канал беларускага радыё, 13 жніўня 2014 года к.08:00) існуючую практыку звальнення «па пагадненні бакоў», напрыклад, работніка, які ўчыніў п’янку на працоўным месцы … ўтойванне сапраўдных прычын звальненняў — безумоўнае праява карупцыі.

А ўтойванне выраблення абортаў пад «прыгожымі» фармулёўкамі ??

(13) Выдаленне мёртвага плоду ніяк да «штучнага перапынення цяжарнасці» не адносіцца. А калі плод жывы, ёсць клінічныя шляху захавання цяжарнасці. Так што ж усё-ткі дакладна адбываецца ў гэтых 21% выпадкаў?!?

А вось гэта ўжо «сфера прафесійнай дзейнасці медыцынскіх работнікаў», а «Вы свае інтарэсы і праблемы ў ёй, як заяўніка, не патлумачылі» — вось ужо сапраўды, аўтару не зацяжарыць …

Дарэчы, да «распачатага крывацёку пры выкідку» могуць прылічаць і ускладнены медыкаментозны аборт [47]. Выкідак і крывацёк — у наяўнасці, а ад чаго «выкідак» пачаўся — не тое з’ела, у аўтобусе растрэсла, ад паразы зборнай знервавалася …

 

Літаратура:

Са спісам літаратуры можна азнаёміцца ​​тут.

Артыкулы рубрыкі “Меркаванне” могуць не супадаць з пазіцыяй рэдакцыі Крыніца.INFO. Даслаць сваё меркаванне можна на slovaby@gmail.com.

Шаноўныя чытачы! Krynica.info з’яўляецца валанцёрскім праектам. Нашы журналісты не атрымліваюць заробкаў. Разам з тым праца сайту патрабуе розных выдаткаў: аплата дамену, хостынгу, тэлефонных званкоў і іншага. Таму будзем радыя, калі Вы знойдзеце магчымасць ахвяраваць сродкі на дзейнасць хрысціянскага інфармацыйнага парталу. Пералічыць сродкі можна на тэлефонны нумар Velcom: +375 29 6011791. Па магчымых пытаннях звяртайцеся на krynica.editor@gmail.com




Блогі