Архіепіскап Гродзенскі: Хрысціянства робіцца нейкім бескаляровым і бязрадасным

ArtemiiРасійскі партал Правмир размясціў аб’ёмнае інтэрв’ю з архіепіскапам Гродзенскім і Ваўкавыскім Арцеміем, прымеркаванае да дня анёла ўладыкі, які Праваслаўная Царква святкавала 2 лістапада.

Уладыка Арцемій падрабязна распавядае аб сваім хрысціянскім шляху, аб першым ўяўленні пра Царкву, атрыманым ім у 8 класе, дзякуючы знаёмству з вартаўніком Аляксандра-Неўскага храма ў Мінску. «Больш за ўсё мяне ў ім ўразіла тое, што ён нічога не баяўся, – распавядае ўладыка. – У той час нават святары не жадалі мець зносіны з моладдзю з-за страху страціць рэгістрацыйную даведку, а з ім мы маглі казаць пра што заўгодна. Ён мне паказаў, што ў цэнтры савецкай рэспублікі, закліканай стаць першай атэістычнай краінай, ёсць зусім іншае жыццё. Што можна не баяцца, што можна жыць не «неўсур’ёз», малюючы паслухмянага грамадзяніна, а «напраўду». І гэтая жыццё адкрываецца ў Царкве. Там цябе ніхто не прымушае, табе самому хочацца дакрануцца да таямніцы веры. Для мяне гэта было падобна на адкрыццё новага, паралельнага свету. Акрамя таго, Царква ў той час збірала вакол сябе дысідэнтаў. Я часта бываў у Пскова-Пячэрскім манастыры, ездзіў да духоўніка. І там пастаянна збіралася інтэлігенцыя. Яны бачылі ў Царкве свабоду духу».

Не менш важным лічыць архіепіскап вопыт сваёй службы ў войску, неабходны, на яго думку, кожнаму юнаку: «Войска вырывае маладога чалавека з яго зоны камфорту, і гэта робіць яго самастойным. Тут ён упершыню застаецца зусім адзін. Калі гэтага не адбудзецца, чалавек рызыкуе стаць цяплічнай раслінай, а армія трохі ўстрэсвае».

Уладыка распавядае пра тое, што рашэнне паступіць у духоўную семінарыю прыняў таемна ад сям’і, – не жадаючы ёй непрыемнасцяў, загадзя змяніўшы мінскую прапіску на прапіску ў Пскова-Пячэрскім манастыры, пра тое, што не планаваў прымаць духоўны сан, а меў намер толькі атрымаць духоўныя веды і застацца свецкім, прыносячы карысць царкве.

Прайшоўшы ўсе ступені царкоўных паслушэнстваў – ад дзяка да епіскапа – архіепіскап Гродзенскі кажа пра тое, што з вялікім задавальненнем застаўся б дыяканам: «Пастырства мае спакусу ганарыстасцю, прыцягненнем народа да сябе, а не да Бога».

Аналізуючы рэаліі свайго сённяшняга служэння, уладыка Арцемій кажа, што епіскап – гэта старазапаветны «казёл адпушчэння»: “Калі мяне высвецілі ў святары, ўладыка Філарэт (Вахрамееў) сабраў усіх новаспечаных пастыраў у Жыровічах і сказаў, што святару трэба вельмі многае браць на сябе. Калі мы будзем прычашчаць па законе – мы нікога не дапусцім да чашы. Епіскапа гэта тычыцца яшчэ ў большай ступені. Менавіта ён развязвае пытанні кананічнага парадку».

Галоўнай праблемай хрысціянства нашага часу архіепіскап Гродзенскі бачыць індыферэнтнасць паствы: «Хрысціянства становіцца нейкім бескаляровым і бязрадасным. Чаму радасць сышла ад нас? Таму што мы не ведалі сапраўднага Хрыста. Мы даведаліся нешта пра абрадавы бок царкоўнага жыцця і па прычыне той жа флегматычнасці на гэтым і супакоіліся. А ў гэтай знешняй форме самой па сабе няма Хрыста. Ёсць толькі я і мае патрэбы – кватэру, машыну асвяціць, пра здароўе папрасіць і г.д. А той, хто ведае Хрыста, яшчэ і сам усё гэта аддасць, абы застацца з Ім. А ў нас толькі і гутарак – «як бы чаго не выйшла». Вы можаце сабе ўявіць, каб сёння ў нядзельнай школе настаўніца сказала: «Дзетачкі, няма большага шчасця, чым памерці за Хрыста»? Ды яе б пасадзілі за экстрэмізм».

Шаноўныя чытачы! Krynica.info з’яўляецца валанцёрскім праектам. Нашы журналісты не атрымліваюць заробкаў. Разам з тым праца сайту патрабуе розных выдаткаў: аплата дамену, хостынгу, тэлефонных званкоў і іншага. Таму будзем радыя, калі Вы знойдзеце магчымасць ахвяраваць сродкі на дзейнасць хрысціянскага інфармацыйнага парталу. Пералічыць сродкі можна на тэлефонны нумар Velcom: +375 29 6011791. Па магчымых пытаннях звяртайцеся на krynica.editor@gmail.com




Блогі