“Крынічка”. Панядзелкавая чытанка – Ксавэрык чысьціць курнік

Штопанядзелак “Крынічка” прадстаўляе вам добрую чытанку для бацькоў і дзетак. Пасля цяжкога дня-панядзелка ўвечары так цудоўна пачытаць разам добрую гісторыю!..

У апавяданнях аўстрыйскай пісьменніцы Лене Майер-Скуманц “…калі ты так думаеш, Божачка” вы знойдзеце гісторыі пра хлопчыка Ксавэрыка, якія апісваюць тыя ці іншыя здарэнні ў яго жыцці. У гэтых гісторыях няма нічога дзіўнага, няма цудаў – усё звычайна. І Ксавэрык таксама звычайны хлопчык, праўда, у яго ёсць сябар – гэта Божачка. Ён заўсёды побач і Ксавэрык вельмі любіць з Ім размаўляць…

Пераклаў Сяргей Шупа, ілюстрацыі Аксаны Ючкавіч.

Ксавэрык чысьціць курнік

Курнік1Ты б прыбраў у сваёй чырвонай скрыні, – кажа мама Ксавэрыку. – Яна ўжо проста не зачыняецца, столькі ў ёй усяго рознага навалена”.

Добра, – кажа Ксавэрык. – Але спачатку я яшчэ зьбегаю на хвіліначку да пані Грамэльшнайдар”.

Пані Грамэльшнайдар жыве ў суседнім доме. Яна ўжо старэнькая й хворая. На панадворку за домам яна мае курнік з чорнабелым пеўнем і сям’ю бялюткімі курамі.

Пані Грамэльшнайдар, – кажа Ксавэрык, – ці вам ня трэба зноў чысьціць курнік?”

Ясна што трэба, – кажа пані Грамэльшнайдар. – Але адна я ўжо ня дам рады”.

Я вам дапамагу”, – кажа Ксавэрык.

Ніколі яшчэ Ксавэрык ня бачыў такога бруднага курніка. Гноем залепленыя сьцены, седала й падлога. Салома патыхае гнільлю. Ксавэрык складае яе на тачку. Ён вывозіць цэлыя чатыры тачкі поўныя сьмярдзючай саломы. Тады ён сашкрабае саўком гной зь сьценаў і падлогі. Пані Грамэльшнайдар працірае акно й мые дзьверы. Усхваляваныя куры пырхаюць навокал, прыборка ў курніку для іх нязвыклая падзея. Чорнабелы певень раз-пораз дзяўбе Ксавэрыка ў ногі. Ксавэрык сапе й абліваецца Курнік2потам, пані Грамэльшнайдар стогне й пацірае сьпіну. “Ну й работка!” – кажа яна.

То ўжо праўда”, – адказвае Ксавэрык.

Нарэшце курнік зноў чысты. Куры ўзьбіраюцца на седала, чорнабелы певень касавурыцца налітымі крывёю вачыма на Ксавэрыкавы ногі. Ксавэрык разьвітваецца. Ён страшэнна брудны з галавы да ног, у змакрэлых валасах прыклеіліся белыя й чорна-белыя пёркі.

На вуліцы Ксавэрык сустракае бялявую Сабіну зь дзявятага дому.

Прывітаньне, ну ты й выглядаеш!” – кажа Сабіна.

Я вычысьціў Грамэльшнайдарын курнік!” – кажа Ксавэрык.

Ого, – кажа Сабіна. – Адзін?”

Амаль што адзін”, – кажа Ксавэрык.

Ён прыходзіць дадому. Мама, паглядзеўшы, хапае яго й цягне ў лазенку. Бязь лішніх пытаньняў яна садзіць Ксавэрыка ў купальню.

Толькі не валасы! – крычыць Ксавэрык. – Хай пёркі застануцца!”

Але мама мые й валасы.

Курнік3Ведаеш, – кажа Ксавэрык, – я мусіў ёй дапамагчы. Было страшэнна цяжка. Цэлы курнік… Я страшна стаміўся. Чырвоная скрынка хай ужо застанецца на заўтра”.

У ложку Ксавэрык кажа Божачку: “Ты тут?” Тады ён змаўкае й сядзіць ціха-ціха, каб пачуць, што яму адкажа Божачка.

Так, – кажа Божачка. – Я тут”.

Мая чырвоная скрыначка… – кажа Ксавэрык. – Мне трэба ў ёй прыбраць. Разабраць шкляныя шарыкі, усе, якія мае й якія я пазычаў. А адзін прыгожы, вялікі я паабяцаў Францыку, каб ён даў мне паезьдзіць на сваім ровары. I пачаты малюнак для цёткі Рэнаты таксама недзе ў скрынцы, на ім гняздо з птушанятамі, яна замовіла на свой дзень нараджэньня. Дзень нараджэньня ўжо прамінуў, а цётка Рэната ўсё яшчэ хоча той малюнак! I ліст ад Софі там, са сьмешным канцом: ЗАЎСЁДЫ ТВОЙ, а я ня ведаю, што мне напісаць у адказ… I яшчэ шмат рознага хлуду й паламаных рэчаў – хто ведае, што там яшчэ пазнаходзіцца, калі пачаць прыбіраць!”

Цяжкая праца, – кажа Божачка. – Але ж цяпер ты склаў дакладны сьпіс усяго, што ты мусіш зрабіць”.

Чысьціць курнік у сто разоў весялей”, – кажа Ксавэрык.

Ведаю, ведаю, – кажа Божачка. – А цяпер сьпі”.

Падрыхтавала Вольга Севярынец

Шаноўныя чытачы! Krynica.info з’яўляецца валанцёрскім праектам. Нашы журналісты не атрымліваюць заробкаў. Разам з тым праца сайту патрабуе розных выдаткаў: аплата дамену, хостынгу, тэлефонных званкоў і іншага. Таму будзем радыя, калі Вы знойдзеце магчымасць ахвяраваць сродкі на дзейнасць хрысціянскага інфармацыйнага парталу. Па магчымых пытаннях звяртайцеся на krynica.editor@gmail.com




Блогі