Сем адказаў аб важным. Рэжысёр-мультыплікатар Ірына Кадзюкова

Irina (2)
Ірына Кадзюкова: я думаю, што любы чалавек, выхаваны на рускай літаратуры, рана задумваецца пра Бога

Розныя людзі, розныя лёсы, але ўсіх аб’ядноўвае вера ў Ісуса Хрыста. Так можна сказаць пра герояў цыкла інтэрв’ю «Сем адказаў аб важным» ад Тамары Вяцкай. Часам гэтыя людзі будуць здавацца нам далёка не ідэальнымі (а мы самі хіба ідэал?), часам адказы будуць вастрэйшымі за пытанні (так бывае, калі зачэпіш патаемнае), часам нешта будзе выглядаць спрэчным (дык давайце спрачацца!),  але нязменным будзе адно — уражанне, што паразмаўляў з цікавым суразмоўцам пра самае важнае. Сёння сем пытанняў адрасаваныя  рэжысёру Ірыне Кадзюковай.

ДАВЕДКА «Крыніцы»: ІРЫНА КАДЗЮКОВА, сцэнарыст, рэжысёр, аніматар, дацэнт Еўрапейскага гуманітарнага ўніверсітэта. Адна з самых вядомых беларускіх аніматараў. У скарбонцы Ірыны ўзнагароды шматлікіх міжнародных фестываляў, у тым ліку «Залаты Віцязь», «Хрустальны бусел».

Вельмі папулярны — цыкл калядных мультфільмаў Кадзюковай, зроблены па благаславенню мітрапаліта Мінскага і Слуцкага Філарэта. Фільмы гэтага цыклу ўдастоеныя мноства ўзнагарод і прэмій, у тым ліку Прыза Таніна Гуэрра

Іх сем: 1. Каляднае. Па вершу Сашы Чорнага. 2. Завея. Па аповядзе протаіерэя Дзімітрыя Булгакоўскага. 3. Дзяўчынка з запалкамі. Па казцы Г. X. Андэрсана. 4. Дзіўная вячэра на Раство. Сучасная гісторыя. 5. Прыпавесць пра Рараство. Па Уласу Дарашэвічу. 6. Сястра і брат. Народная казка на Раство. 7. Легенда аб Лэдзі Гадзіве. Вельмі старадаўняя гісторыя.

На форуме місіянерскага сайта дыякана Андрэя Кураева напісана пра Кадзюкову: «Сапраўды цікава паглядзець на беларускую мультыплікацыю, якая, здаецца, захавала маральную годнасць часоў савецкай, і дапоўніла гэтую годнасць духоўным зместам. Гэта ніяк не сучаснае расійскае захадападобнае мультыплікацыйнае смецце», «Нядаўна пазнаёміўся з мультфільмамі Ірыны Кадзюковай, аніматара з Беларусі. C тых часоў раю ўсім знаёмым — вельмі чыстыя, добрыя, і класныя мульцікі».

1. — Ваш шлях да Бога — ён БЫЎ першапачаткова ці ЗДАРЫЎСЯ ў свядомым узросце?

— У свядомым узросце было хрышчэнне, у 25 гадоў. У мяне самой складаная канфесійная гісторыя, якая пачалася ў каталіцкім храме. І зараз адчуваю сябе там спакойна і радасна. Хоць я думаю, што любы чалавек, выхаваны на рускай літаратуры, рана задумваецца пра Бога. Але я добра памятаю момант, калі мне трапіўся ў рукі невялікі стары падручнік катэхізацыі на польскай мове. Ён быў, натуральна, каталіцкі, але тады я атрымала першыя простыя веды, у якіх мела патрэбу.

2. — Ці верыце вы цудатворным абразам?

— Я веру ўсім абразам. Веру ў цудоўныя дары ад іх. Думаю, усё іконы цудатворныя. Ад адных цуды вядомыя і зафіксаваныя, іншыя свае цуды здзяйсняюць у цішыні. Для мяне ёсць некалькі самым блізкіх мне абразоў, якія шмат кажуць і вачам, і сэрцу. Думаю, гэта ўваходзіць у асабісты вопыт кожнага чалавека. Абразам веру, але да шматлікіх расказаў пра іх стаўлюся з асцярогай.

3. — Для Вас важна пры знаёмстве — веруючы чалавек ці не?

— Важна, але не ў момант знаёмства, а крыху пазней. Пры знаёмстве мне не важна, веруючы чалавек ці не. Ды і рэдка можна гэта даведацца пры знаёмстве па-за храмам. Але пасля гэта аказваецца вельмі істотным. Калі аказваецца, што чалавек абсалютна па-за царквой — становіцца цяжка, гэта адчуваецца.

4. — Ці ёсць у Вас сябры і кантакты з людзьмі іншых канфесій або рэлігій?

— Вельмі шмат кантактаў і вельмі шмат павагі да іх веры і поглядаў. У мяне самой, паўтаруся, складаная канфесійная гісторыя, і я спакойна і радасна маю зносіны з людзьмі іншых канфесій. Я лёгка адчуваю сябе ў каталіцкіх храмах, асабліва ў старых італьянскіх. Яны мне вельмі блізкія і шмат чаму могуць навучыць. Я зусім не адчуваю праваслаўе як строгую рэлігію. У цяперашняй сітуацыі святла і радасці шмат больш, чым неабходнай строгасці.

5. — Вашы фільмы, асабліва цыкл «Калядныя апавяданні» вельмі розныя, за які фільм больш атрымана узнагарод?

— «Сястра і брат». Гэта мой погляд на вядомую казку пра Iванку і Алёнушку. Атрымалася гісторыя пра тое, што нельга кідаць блізкіх у цяжкай сітуацыі, што каханага чалавека малітвай можна выцягнуць з любой прорвы. І вось «Легенда пра ледзі Гадзіву» — пра цнатлівасць і спагадзе і пра тое, якая гэта сіла.

6. — Як Вы спраўляецеся з нягодамі і непрыемнасцямі?

— Перажываю іх з Божай дапамогай … Як і кожны чалавек, неяк спраўляюся — з вялікім ці меншым поспехам. Стараюся іх перажыць, хоць часам гэта перажыванне доўжыцца пакутліва доўга. І вельмі карысна ўсведамляць памер тваіх праблем у суадносінах з сапраўднымі праблемамі.

7. — Ці даводзілася Вам адстойваць ўголас свае рэлігійныя перакананні?

— І даводзілася, і даводзіцца. Але ўслых не значыць гучна. Гэтага я не ўмею. Ведаю за сабой моманты абсалютнага бяссілля і банкруцтва ў гэтым пытанні. Думаю, самае нармальнае — спрабаваць адстойваць свае перакананні сваімі паводзінамі ў нейкіх сітуацыях, нават зусім нязначных на павярхоўны погляд, і сваімі справамі.

Падрыхтавала Тамара Вяцкая, КРЫНІЦА.INFO

Шаноўныя чытачы! Krynica.info з’яўляецца валанцёрскім праектам. Нашы журналісты не атрымліваюць заробкаў. Разам з тым праца сайту патрабуе розных выдаткаў: аплата дамену, хостынгу, тэлефонных званкоў і іншага. Таму будзем радыя, калі Вы знойдзеце магчымасць ахвяраваць сродкі на дзейнасць хрысціянскага інфармацыйнага парталу. Пералічыць сродкі можна на тэлефонны нумар Velcom: +375 29 6011791. Па магчымых пытаннях звяртайцеся на krynica.editor@gmail.com




Блогі