Галоўрэд часопіса «Надежда»: ніхто не зможа зразумець жанчыну лепш іншай жанчыны

1-L-Zibr_2.06.15

Чаму «Надежда» не прадаецца ў шапіках Белсаюздруку, ці можа часопіс зберагчы аб суіцыду, ці могуць у адной рэдакцыі ўжывацца рускія і ўкраінцы, колькі чалавек робяць паспяховае выданне — пра гэта і іншае карэспандэнту партала КРЫНІЦА.INFO распавяла галоўны рэдактар ​​хрысціянскага часопіса «Надежда» Ларыса Жыбрык.

Вы — рэдактар ​​жаночага часопіса «Надежда». Гэта — адзіны хрысціянскі часопіс у РБ для жанчын. Чаму такая нізкая актыўнасць ў хрысціян, у той час як кіёскі маюць шмат «Косма»?

— На жаль жаночых хрысціянскіх часопісаў адзінкі на постсавецкай прасторы, хоць наш прыклад кажа аб магчымасці поспеху на гэтай ніве. Наш часопіс, дзякуй Богу, існуе ўжо 15 гадоў. На яго людзі падпісваюцца ў паштовых аддзяленнях Беларусі, Расіі і Украіны, знаходзяць у інтэрнэце наш сайт www.zhizn.by і праз яго афармляюць падпіску з любой краіны свету. Любоў чытача і прызнанне ўладаў мы зарабілі нястомнай працай.

Нашы часопісы, быў час, гадоў 10 таму, былі ў кіёсках. Але мы перасталі іх даваць у продаж у шапікі Белсаюздруку. Прычын некалькі. Белсаюздрук дадае 20% ПДВ і 55% таварнай нацэнкі да адпускной цаны часопіса. У нас невялікі наклад — 6000 экзэмпляраў, а якасць высокая, значыць і высокі сабекошт, бо і папера глянец, і друк поўнакаляровы. Нам давялося б аддаваць часопісы ніжэй за сабекошт. Але і на гэта можна было б пайсці, калі б часопіс знаходзіў сваіх чытачоў сярод тых, хто купляе часопісы ў кіёсках. Але гэтага не адбылося.

Цяжка сказаць, чаму так атрымалася, але ў той час мы сутыкнуліся яшчэ з некаторымі абставінамі. Работнікі кіёскаў не выстаўлялі нашы часопісы ці ставілі там, дзе іх убачыць было цяжка. На «прэстыжныя» месцы ставіцца прадукцыя, якая хутка раскупляецца: калейдаскопы, гараскопы, раманы сумніўнага зместу. Наш часопіс прымушае задумацца пра жыццё, пра будучыню, пра вечнасць. А гэта большасці людзей, на жаль, не трэба.

Практыка Белсаюздруку — непрададзеныя часопісы не вяртаюцца — ідуць у макулатуру. А ў нас кожны часопіс знаходзіць чытача. Мы шмат дорым іх жанчынам: выкладчыкам у школы, урачам, у розныя клінікі. Нядаўна падарылі 300 часопісаў удзельніцам канферэнцыі «Жанчына года» і жанчыны не глядзяць на дату выпуску, у нашых часопісах галоўнае — змест, усё важна і трэба для жанчын розных узростаў і сацыяльнага статусу. Любая чытачка знойдзе ў ім для сябе тое, што адкажа на яе надзённыя пытанні.

У кіёсках у продажы часопісы, як вы іх назвалі «косма», на старонках якіх шмат друкуецца рэкламы, што практычна акупляе кошт друку. Плюс — вялікія тыражы, дзесяткі і сотні тысяч асобнікаў, таму выдаўцы гэтых часопісаў могуць сабе дазволіць раскошу аддаваць часопісы ў кіёскі, а неліквід  у макулатуру. Мы сабе такога стаўлення да часопісаў не можам дазволіць. Як ужо адзначалася, наш часопіс не навіновы, і ў ім галоўнае — змест. Асноўная мэта кожнага нумара — дапамагчы жанчынам убачыць надзею на лепшае, якія б абставіны не прыйшлі ў іх жыццё. І вядома, так як наш часопіс хрысціянскі, надзея кожнага чалавека ў Ісусе Хрысце.

Со студентами Белорусской академии музыки
Са студэнтамі Беларускай  акадэміі музыкі

Нашы тэксты не губляюць актуальнасць і праз гады. Вось нядаўні прыклад, які адбыўся з жанчынай, у рукі якой патрапіў нумар пяцігадовай даўнасці. У якім быў артыкул аб рабоце хрысціянскай службы, што дзейнічае ва Украіне «Тэлефон даверу». Гэтая жанчына, інвалід, пакінутая мужам, пазбаўленая бацькоўскіх правоў, думала пра самагубства. Але прачытаўшы гэты артыкул, зразумела, што можа зрабiць не папраўны грэх, стала мець зносіны з жанчынай, якая дала пачытаць гэты часопіс, прыйшла ў царкву. І пра ўсё гэта я даведалася з яе тэлефоннага званка да нас у рэдакцыю. Яе жыццё зараз мяняецца, аднаўляюцца адносіны з маці. Яна моліцца, каб пачаць бачыцца з дзецьмі, удзельнічаць у іх выхаванні. Дзякуй Богу!

— Ці плануеце вы выпуск часопіса кожны месяц? Калі няма, то з чым гэта звязана?

zhibrik6
Знаёмства с часопісам у Талліне, на фота — Таццяна Радомская

— Мы маглі б выдаваць часопіс штомесяц, матэрыялаў дастаткова, можна было б прыцягнуць да працы над тэкстамі яшчэ аднаго рэдактара. Нават можна было б выдаваць адзін новы нумар, а на іншы месяц перавыдаваць нумар «рэтра», многія шукаюць старыя часопісы і пэўныя артыкулы. Можна было б яго перавярстаць, дадаць новыя матэрыялы, для новых чытачоў гэта было б проста знаходкай. Мы часам у рэдакцыі перагортваем старыя нумары часопісаў і бачым, як актуальныя тэмы, якія падымаліся ў іх.

Але гэта было б магчыма зрабіць, калі б колькасць падпісчыкаў вырасла ў 5-6 разоў, гэта значыць на рахунак выдавецтва гарантавана б паступалі сродкі на выданне наступных нумароў. Часопіс выдаецца за сродкі ад падпіскі і ахвяраванні, якія пералічваюцца на рахунак выдавецтва. Дзякуючы апошнім мы маем магчымасць дарыць часопісы тым арганізацыям або на тыя ці іншыя мерапрыемствы для жанчын, калі нас просяць аб гэтым. Але рост колькасці падпісчыкаў — гэта надзейней, бо сёння ў чалавека ёсць жаданне і магчымасць падтрымаць выданне часопіса, заўтра гэтай магчымасці ў яго можа не быць. А аддаваць вялікія плошчы пад рэкламу, я б не хацела, у нас іншыя мэты.

— Раскажыце больш — куды вы дорыце часопісы?

IMG_2589
У гасцях у Брэсцкім медвучылішчы

— Апошнія 5 гадоў мы па просьбе Беларускага саюза  жанчын дорым сотні часопісаў для ўдзельніц штогадовай канферэнцыі «Жанчына года». Бог схіліў сэрца даўцаў, якія пералічваюць ахвяраванні, для таго, каб мы маглі перадаваць часопісы ў дар той ці іншай арганізацыі. Мы дорым 150 часопісаў кожнага выпуску ў анкалогію ў Бараўляны, у 55 бібліятэк Мінска, у 34 санаторыі, жанчынам, якія знаходзяцца са сваімі дзецьмі ў дзіцячай анкалогіі ў Бараўлянах. На мінулым тыдні папрасілі перадаваць часопісы ў гарадскі анкалагічны дыспансер. Просьбаў падарыць часопіс значна больш, але я не магу раздарыць увесь наклад — за што тады будзем выдаваць наступны нумар? Таму рэальна — патрэбныя даўцы, людзі, якія маглі б набываць часопісы і самі дарылі тым людзям, якім патрэбна падтрымка ад Госпада. Можа яны знойдуцца сярод тых, хто чытае гэта інтэрв’ю. Звяжыцеся з намі!

на фірме "Элема"
на фірме «Элема»

Як ні парадаксальна, але ў сучасным грамадстве чалавеку, часам у адзіночку, даводзіцца пераадольваць жыццёвыя складанасці. Таму рэальныя гісторыі людзей, якія змаглі справіцца з цяжкасцямі і атрымаць дапамогу ад Бога, падтрымаюць чытачоў.

Прычым сітуацыі былі розныя: нехта атрымаў вылячэнне, у кагосьці аднавілася сям’я, нехта атрымаў вызваленне ад алкагольнай або наркатычнай залежнасці. У кагосьці памёр муж або дзіця, але Бог даў суцяшэнне і сілы прайсці праз выпрабаванні, падтрымаў праз людзей, якія ведаюць Яго, якія ўсталі побач. У часопісе мы друкуем таксама артыкулы лекараў, хрысціянскіх псіхолагаў. Асвятляем вострыя сацыяльныя пытанні, такія як аборты, гвалт, разводы, сіроцтва, і г.д.

— Як вы прыйшлі да ідэі стварэння такога выдання?

— Гэта доўгая гісторыя, але адно скажу — да гэтага кроку мяне прывёў Гасподзь. Прыйшоўшы да Бога, разам з іншымі жанчынамі, мы пачалі служэнне для жанчын. Праз нейкі час мне прапанавалі стаць адказнай за гэта служэнне ў Аб’яднанай Царкве Хрысціян Веры Евангельскай і ў гэтай якасці Гасподзь дазволіў служыць жанчынам цягам 16 гадоў. Я ўбачыла, што часта многія хочуць пагаварыць, абмеркаваць тое ці іншае пытанне са свайго жыцця. Але не магчыма пагаварыць з кожнай жанчынай індывідуальна. Ды і не ўсякая падыдзе да цябе з пытаннямі, патрэбамі, праблемамі. Хтосьці пасаромеецца, а для іншага не знойдзецца часу і ў нас. І з’явіліся думкі аб стварэнні хрысціянскага СМІ.

З мужам Уладзімірам
З мужам Уладзімірам

Неяк мая сяброўка, Таццяна Хыдзік, сказала: «Ніхто не зможа зразумець жанчыну лепш, чым іншая жанчына. Якая таксама выношвала дзіцяці, трымала яго ля грудзей, выхоўвала і вучыла. У якой таксама былі праблемы з мужам, са свякрухай, з дзецьмі». І я з ёй згодна. Мужчына не можа да канца зразумець: чаму жанчына пакутуе? Чаму яна плача? Чаму яна больш гаваркая? Не можа — таму што ён іншы. Ён інакш створаны, чым жанчына. Сёння я разумею, што і ад жанчыны іншая жанчына не ўсе атрымае, у сэнсе разумення, падтрымкі. Проста з прычыны нашых абмежаваных магчымасцяў. Мы ж часцей за ўсё, ускладаем свае чаканні на чалавека. Хоць, чалавек ёсць чалавек! Усё ж можа даць толькі Бог! Калі, вядома, мы прымем Яго і ўсталюем з Ім асабістыя ўзаемаадносіны.

Мне заўсёды хацелася рабіць часопіс, які б аб’ядноўваў жанчын і вёў іх да Бога, да пазнання Яго ісцін. І Гасподзь адказаў на нашы малітвы. Часопісу «Надежда для тебя» ўжо 15 гадоў. Я малюся, каб жанчыны ўсклалі сваю надзею на Таго, Хто сапраўды зможа ім дапамагчы захаваць сем’і, выхаваць дзяцей, даць мір і радасць. А яшчэ так хочацца, каб у вачах маіх сучасніц можна было бачыць радасць, ціхамірнасць, упэўненасць у будучыні.

— Якой яшчэ дзейнасцю вы сёння займаецеся ?

Фотография - 6 - конференция Союза белорусских женщин, Минск-арена, 2013 год
канферэнцыя Беларускага саюза жанчын, Мінск-арэна, 2013 год

— Я прымаю ўдзел у канферэнцыях і семінарах для жанчын у якасці спікера, часта ў гэтых паездках актыўна ўдзельнічаюць аўтары артыкулаў часопіса. За апошнія 22 гады праведзеныя сотні семінараў і канферэнцый рознага ўзроўню ў Беларусі, Украіне, Расіі, Германіі, Амерыцы.

Таксама з’яўляюся дырэктарам выдавецкай установы «Жыццё», акрамя часопіса мы выпускаем кнігі для жанчын, каляндарную прадукцыю.

— Ці плануеце вы выдаць зборнік асабістых гісторый вернікаў, ці як іх называюць — сведчанняў, па матэрыялах часопіса?

— Гэта было ў нашых планах і марах. Гасподзь дапамог і гэта ажыццявіць: два гады мы надрукавалі першы з нашых зборнікаў «Непрыдуманых гісторый» — «Я не аддам свайго шчасця», потым выйшаў другі — «Жыццё пражыць — не поле перайсці», зараз выходзіць у свет трэці «Гэтае дзіўнае каханне». У іх увайшлі лепшыя гісторыі з жыцця нашых сучасніц, надрукаваныя ў рубрыках «Лёс», «Непрыдуманыя гісторыі», «Шлюб». Таксама мы выдалі асобнай кнігай артыкулы з рубрыкі «Невядомае аб вядомых» — гэта 28 біяграфій людзей, вядомых кампазітараў, мастакоў, навукоўцаў, лекараў. Паказаны яшчэ адзін бок іх жыцця — кожны быў актыўным хрысціянінам.

Zhibrik3
Сямейны адпачынак на свежым паветры

— У часопісе шмат інтэрв’ю і матэрыялаў украінскіх і расійскіх аўтараў. Гэта «палітыка» рэдакцыі для пашырэння кола чытачоў ці беларускія жанчыны неахвотна згаджаюцца на інтэрв’ю?

— Усё значна прасцей. Прыязджаючы на ​​канферэнцыі, якія адбываюцца ў розных краінах, я шмат маю зносін. І там, дзе я бываю, у мяне з’яўляецца шмат не проста знаёмых жанчын, але часта і тых, хто становяцца гераінямі таго ці іншага артыкула ў часопісе або аўтарам. А потым на часопіс можна падпісацца ў любой краіне свету, а ў Расіі і да нядаўняга часу і ва Украіне — у любым паштовым аддзяленні. Таму ўсім прыемна чытаць пра жанчын, якіх ведаюць у той ці іншай краіне.

— Ці  пішыце вы матэрыялы самі?

— Так, пішу і з задавальненнем. Гэта таксама ласка Божая, таму што я «тэхнар», скончыла наш політэхнічны інстытут, інжынер-оптык. Але Бог дае нам здольнасці, калі заклікае да выканання той ці іншай місіі ў жыцці і мы згаджаемся выканаць Яго працу, дадзеную нам.

Часцей за ўсё я пішу для рубрыкі «Лёс», бяру інтэрв’ю ў жанчын з якімі Бог чакае сустрэчы. А таксама для рубрык «Шлюб» і «Развага аб вечным». Звычайна гэта тэмы, на якія я кажу на канферэнцыях, і якія я потым адаптую пад артыкулы.

Самае цяжкае для мяне напісаць артыкул рэдактара — у вельмі сціснутым выглядзе трэба сказаць так шмат! Вельмі ўдзячная чытачам, якія мяне падтрымліваюць і дзякуюць менавіта за гэтыя кароткія артыкулы — пішуць, тэлефануюць, што заўсёды іх чытаюць.

— Колькі чалавек у рэдакцыі?

 коллектив редакции на конгрессе гинекологов в Минске, мединститут
рэдакцыя часопіса на кангрэсе гінеколагаў у Медінстытуце, Мінск

— Штат рэдакцыі невялікі — усяго 6 чалавек. Прычым толькі трое працуюць поўны працоўны дзень: гэта я, наш бухгалтар Таццяна Ластачкіна і менеджэр Андрэй Шыдлоўскі.

Дызайнер часопіса Таццяна Жыбрык, мастак Ларыса Буніна (яна ж дызайнер ўсёй нашай каляндарнай прадукцыі), памочнік рэдактара Таццяна Мельянец (у цяперашні час у дэкрэтным адпачынку) — жанчыны, якія маюць дзяцей, якім трэба надаваць шмат увагі. Яны працуюць дома, няпоўны працоўны дзень, як і карэктар часопіса — Ала Чудакова. Ала, дарэчы, вельмі пісьменны спецыяліст, рэдагуе кнігі, якія выпускаюцца нашым выдавецтвам. Дзякую Богу за кожнага супрацоўніка, мы — як адна сям’я — ўскладаем сваю надзею і спадзяванне на Бога, молімся разам адзін за аднаго і за наша выдавецтва. Гэта дапамагае нам, нягледзячы ні на якія цяжкасці, рухацца наперад.

— Як можна дапамагчы часопісу?

— Можна даслаць у часопіс сваю гісторыю, тое, што Бог зрабіў у вашым жыцці. Вось з такіх гісторый мы і складаем нумар, адбіраем тыя, што сапраўды выклікаюць цікавасць.

Можна падтрымаць малітоўна — мы маем патрэбу ў гэтым, бо пытанні, якія паднімаюцца ў часопісе, носяць духоўны характар. А мы з вамі жывем у духоўным свеце, у якім дзейнічаюць сілы супраціву. Не раз бачыла, як пасля выхаду нумара, у якім закраналіся пытанні вызвалення ад алкаголю, наркотыкаў, аб захаванні ненароджаных жыццяў, супраць абортаў, супраць дашлюбных адносін прыходзілі тыя ці іншыя выпрабаванні ў маё жыццё або жыццё маіх супрацоўнікаў. Таму, ўспамінайце пра нас у малітве. І, вядома, патрэбна фінансавая дапамога, дзякуючы якой мы маглі б больш дарыць часопісаў тым жанчынам, якія яго і не ведаюць. Напрыклад, у мяне ёсць мара падарыць яго ўдзельнікам канферэнцый для настаўнікаў, работнікаў бібліятэк. Зараз мы рыхтуем да друку нумар, артыкулы якога былі б падтрымкай для жанчын якія маюць дзяцей-інвалідаў, для тых, хто вырас або знаходзіцца ў дзіцячых дамах, для жанчын, якія працуюць там.

— У вас, напэўна, ёсць намер і нешта памяняць, удасканаліць у выданні часопіса? Якіх пераменаў варта чакаць вашым чытачам?

— Кожная жанчына хоча нейкага абнаўлення, часам нават нейкая дробязь, новы шалік, ажыўляе знешні выгляд, робіць яго больш прыемным. А ўжо калі ажыццёўлены доўгачаканы рамонт у кватэры, то жыццё наогул становіцца больш прыгожым.

А тут часопіс! У нас 7 гадоў не было пераменаў у афармленні часопіса. Зараз мы пачалі рабіць рэдызайн, памянялі шрыфты — паставілі больш зручныя для чытання і ў той жа час больш жаноцкія. У афармленні часопіса больш паветра стала, больш элегантнасці.

Муж - самы надзейны сябар і падтрымка ва ўсіх пачынаннях
Муж — самы надзейны сябар і падтрымка ва ўсіх пачынаннях

Мы адкрылі новую рубрыку «Маладым і нежанаты», «Праз гады» — мы змяшчаем у кароткім артыкуле інфармацыю пра тое, што адбылося ў жыцці герояў часопіса, пра якія мы пісалі некалькі гадоў таму. З’явяцца новыя аўтары. Я цяпер як раз падбіраю матэрыялы для нумароў часопіса на другое паўгоддзе. І сэрца маё напаўняецца радасцю, што чытачы будуць мець новыя сустрэчы з людзьмі, якія іх натхняць, падтрымаюць і нават чымсьці здзівяць. Я вельмі люблю гэты час, калі пераглядаю свае «запасы», малюся і Бог дапамагае сабраць артыкул да артыкуле менавіта для гэтага нумара.

— У вас калісьці быў праект «Шлях да жыцця». Ажыццявіўся Ці ён? Якія новыя ідэі?

— Штосьці ажыццявілася, штосьці пакуль яшчэ няма. У кожным нумары часопіса мы падымаем тыя ці іншыя пытанні, якія маюць дачыненне да гэтай тэмы.

Самым дзейсным мабыць быў выпуск ў 2012 годзе выпуск часопіса «Дарыце жыццё», цалкам прысвечаны абароне ненароджаных жыццяў. Чытачы тады ў адказ на мой зварот пералічылі на рахунак выдавецтва ахвяраванні, якія дазволілі нам выдаць гэты нумар накладам 25.000 экзэмпляраў і падарыць усім лекарам-гінеколагам на абласных канферэнцыях, у медыцынскія вучэльні, інстытуты, на жаночыя прадпрыемствы, жанчынам-дэпутатам парламента. Неўзабаве быў прыняты закон, які скараціў з 9 да 3 колькасць паказанняў, па якіх можна было рабіць аборт.

— Вашы пажаданні чытачам часопіса?

— З апошняга анкетнага апытання, якія мы час ад часу праводзім сярод чытачоў нашага часопіса, мы зноў і зноў даведаемся, што часопіс чытаюць, перадаюць з рук у рукі. І нас гэта вельмі радуе.

Пажаданне: не толькі быць чытачамі, але стаць і падпісантамі часопіса — рэальна падтрымаць выданне.

Вольга Зробок, КРЫНІЦА.INFO, фота з архіва Ларысы Жыбрык ў сетцы Фэйсбук.

Шаноўныя чытачы! Krynica.info з’яўляецца валанцёрскім праектам. Нашы журналісты не атрымліваюць заробкаў. Разам з тым праца сайту патрабуе розных выдаткаў: аплата дамену, хостынгу, тэлефонных званкоў і іншага. Таму будзем радыя, калі Вы знойдзеце магчымасць ахвяраваць сродкі на дзейнасць хрысціянскага інфармацыйнага парталу. Пералічыць сродкі можна на тэлефонны нумар Velcom: +375 29 6011791. Па магчымых пытаннях звяртайцеся на krynica.editor@gmail.com




Блогі