Як падрыхтавацца да свята Раства? Адказвае праваслаўны святар

Раство

Да святкавання хрысціянамі Раства засталося менш за месяц: 25 снежня яго будуць святкаваць па грыгарыянскім календары каталікі, пратэстанты і частка праваслаўных, 7 студзеня – большасць праваслаўных і вернікі некаторых усходнекаталіцкіх Цэркваў. Армянская Царква адзначае Раство Хрыстова 6 студзеня.

Напярэдадні ўрачыстасці шматлікія хрысціянскія Цэрквы ўступілі ў перыяд Каляднага посту. З 15 лістапада ён пачаўся ў вернікаў Беларускай Грэка-Каталіцкай Царквы, з 28 лістапада – Беларускай Праваслаўнай Царквы, а 29-га распачаўся Адвэнт ў беларускіх рыма-каталікоў, кальвіністаў і лютэран. Як лепш за ўсё падрыхтавацца да свята Нараджэння Хрыстовага, на што варта звяртаць увагу ў пост – пра гэта Krynica.info папрасіла расказаць пастыраў розных хрысціянскіх Цэркваў.

Першым на нашы пытанні пра пост і Раство адказвае святар Сергій Арлоў, супрацоўнік Сінадальнага інфармацыйнага аддзела Беларускай Праваслаўнай Царквы,

Як трэба рыхтавацца да свята Раства Хрыстовага?

У пытанні ўжо ёсць адказ: «… трэба рыхтавацца …» Кожны дзень імкнучыся да мэты, не збіваючыся з шляху. Абмежаванне ў ежы, малітва, чытанне Святога Пісання, удзел у набажэнствах, Таямніцы Споведзі і Прычашчэння, справы міласэрнасці – па гэтых крытэрах кожны можа ацаніць сваю падрыхтоўку. Свой унутраны компас, свае памкненні падчас посту важна часцей правяраць – ці накіраваны яны да Бога. Нас будуць пастаянна збіваць з курсу жыццёвыя абставіны. Таму трэба пастаянна нагадваць сабе аб той падзеі, якую мы будзем святкаваць, разважаць пра яе значэнне асабіста для мяне. Неабходна імкнуцца гэтыя дні (як і ўсе іншыя) пражыць разам з Царквой, хоць бы чытаючы тыя ўрыўкі з Евангелля, якія чытаюцца ў гэты дзень у храме (для гэтага акрамя календароў ёсць праграмы, якія ўсталёўваюцца ў тэлефон або кампутар).

На што падчас посту больш за ўсё варта звярнуць увагу?

Пост – час для развіцця волі (наогул, спроба абмежаваць сябе ў апетыце карысная як асобнаму чалавеку, так і ўсяму чалавецтву :) ) Ці зможам мы абмежаваць сябе не толькі ў ежы, але і ў праглядзе серыялаў і ТБ-шоў, у кампутарных гульнях, у лішнім зносінах у сацсетках (некаторыя на час посту сыходзяць з усіх ВК, ОК, ФБ …) і іншых забаўках? А пакінуты час ці ўдасца выкарыстаць для малітвы, Святога Пісання… і гэтак далей па спісе. У вайскоўцаў бываюць вучэнні, у спартсменаў – зборы і падрыхтоўка да спаборніцтваў, спроба выйсці на пік формы, у музыкаў – свае конкурсы і экзамены, у праваслаўных – пасты. Дзеля таго, каб прыйсці ўсім разам да нейкага свята на піку сваёй «духоўнай формы», складаючы адзінае войска Хрыстова. Ці саб’е нас з шляху традыцыйная навагодняя пастка? Кожны вызначаецца сам.

Пост бывае эфектыўны і ў барацьбе з нейкай звычкай: курэннем, выпіўкай, пераяданнем. Важна ў гэты час імкнуцца пазбавіцца і ад асуджэння блізкіх, не зрывацца на жонку, мужа, дзяцей, бацькоў, таварышаў па службе (наогул, пост павінен прыносіць радасць збліжэння з Богам – і не толькі нам, але і нашым блізкім).

Галоўнае – сталасць. Як у музыцы, спорце, вывучэнні замежнай мовы. За адзін раз нічому не навучышся. Ад простага – да складанага, ад малой вагі – да большай, паступова, не надрываючыся, але і не застаючыся на ўсё жыццё з дзіцячымі гантэлькамі, з «май нэйм із Вася», з «сабачым вальсам» у сваім арсенале.

Падчас посту вырашыўшы трымацца нейкага правіла – не адступаць ні ў якім разе. Калі ўдасца хоць трохі палепшыць сваё жыццё, узмацніць малітву, утрымацца ад таго, што штораз брало над намі верх – і за тое будзем ўдзячныя Богу.

Тры вешчуны-мудрацы прыйшлі да ясляў немаўляці Ісуса (хто ведае, колькі іншых мудрацоў збілася з шляху). Прыйшлі са сваімі дарамі. У той час была ўнікальная сітуацыя, калі людзі чымсьці маглі бачным чынам дапамагчы, дагадзіць уцелаўлёнаму Богу, Богу, які стаў дзеля нас чалавекам. Што ж рабіць нам, сённяшнім хрысціянам? У чыне Літургіі ад асобы вернікаў гаворыцца: «Усё наша жыццё Хрысту Богу перадамо». Уяўляеце? – Усё жыццё. Інакш – мы хрысціяне понарошку (як раней, камуніст – ён жа не абавязкова ў камунізм верыць). Як пушкініст, які не чытае і не любіць Пушкіна – не пушкініст, талстовец, які не прачытаў і не палюбіў «Вайну і мір» і «Ганну Карэніну» – талстовец понарошку, так і тыя, хто называе сябе хрысціянамі, а не ведае Евангелля (і ведаць не хочуць, і не жывуць паводле Евангелля) – нажаль, ліпавыя хрысціяне. Калі Раство становіцца толькі нагодай для застолля – вялікая «печалька» нас, сучасных.

Як жа не збіцца з дарогі да Хрыста, не адцягвацца і не разменьвацца па дробязях. Па-рознаму гэта можна зрабіць. Святаслаў Рыхтэр, напрыклад, яшчэ ў савецкія часы ладзіў свае Снежаньскія вечары, таемным сэнсам якіх было прынясенне сваіх, музычных дароў Хрысту. Шматлікія музыкі (Фрэнк Сінатра, Элвіс Прэслі, Барбара Стрэйзанд, Боні М, Андрэа Бачэлі і сотні іншых – мне больш за ўсё падабаецца альбом Стынга If on a Winter’s Night…) да Раства выпускалі свае альбомы (на жаль і па зразумелых прычынах, не ў рускамоўных краінах).

Што ж рабіць нам, якія жывуць праз дзве тысячы гадоў ад Раства Хрыстова? Ён сказаў нам сам: «“Прыйдзіце, благаславёныя Айца Майго, прыміце ў спадчыну Царства, угатаванае вам ад стварэння свету:
35. бо быў галодны Я, і вы далі Мне есці; быў сасмяглы, і вы напаілі Мяне; быў падарожны, і вы прынялі Мяне;
36. быў голы, і вы адзелі Мяне; быў хворы, і вы адведалі Мяне; у цямніцы быў, і вы прыйшлі да Мяне.
37. Тады праведнікі скажуць Яму ў адказ: “Госпадзе! калі мы бачылі Цябе галоднага і накармілі? альбо сасмяглага і напаілі?
38. калі ж мы бачылі Цябе падарожнага і прынялі? альбо голага і адзелі?
39. калі ж мы бачылі Цябе хворага, альбо ў цямніцы, і прыйшлі да цябе?”
40. І Цар скажа ім у адказ: “праўду кажу вам: як што зрабілі вы гэта аднаму з братоў Маіх меншых, дык зрабілі Мне”.
41. Тады скажа і тым, якія леваруч ад яго: “ідзіце ад Мяне, праклятыя, у агонь вечны, угатаваны дыявалу і ангелам яго:
42. бо быў галодны Я, вы не далі Мне есці; быў сасмяглы, і вы не напаілі Мяне;
43. быў падарожны, і не прынялі Мяне; быў голы, і не адзелі Мяне; хворы і ў цямніцы, і не адведалі Мяне”.
44. Тады і яны скажуць Яму ў адказ: “Госпадзе, калі мы бачылі Цябе галоднага, альбо сасмяглага, альбо падарожнага, альбо голага, альбо хворага, альбо ў цямніцы, і
не паслужылі Табе?”
45. Тады скажа ім у адказ: “праўду кажу вам: як што вы не зрабілі гэтага аднаму з гэтых меншых, дык не зрабілі Мне”.
46. І пойдуць гэтыя на пакуты вечныя, а праведнікі ў жыццё вечнае».

Шаноўныя чытачы! Krynica.info з’яўляецца валанцёрскім праектам. Нашы журналісты не атрымліваюць заробкаў. Разам з тым праца сайту патрабуе розных выдаткаў: аплата дамену, хостынгу, тэлефонных званкоў і іншага. Таму будзем радыя, калі Вы знойдзеце магчымасць ахвяраваць сродкі на дзейнасць хрысціянскага інфармацыйнага парталу. Пералічыць сродкі можна на тэлефонны нумар Velcom: +375 29 6011791. Па магчымых пытаннях звяртайцеся на krynica.editor@gmail.com




Блогі