У 2018 годзе ў Беларусі не дазволілі служэнне чатыром святарам з Польшчы і Расіі

hulaka

4 чэрвеня упаўнаважаны па справах рэлігій і нацыянальнасцяў Леанід Гуляка адхіліў просьбу каталіцкага біскупа Віцебскага Алега Буткевіча аб тым, каб дазволіць святару з Польшчы Каралю Прандзёху замяніць іншага польскага святара, які пакідае парафію. Усяго у 2018 годзе ён не дазволіў служэнне ў Беларусі, прынамсі, яшчэ тром святарам-замежнікам — аднаму каталіцкаму з Польшчы і двум праваслаўным з Расіі, паведамляе Forum18.

Біскуп Алег Буткевіч хацеў, каб айцец Караль Прандзёх служыў у парафіі Маці Божай Фацімскай у Шуміліне, якой апякуецца ордэн місіянераў-аблатаў, членам якога з’яўляецца і Прандзёх.

«Гэта цяжкі ўдар для нас, бо ў Беларусі працуюць толькі чатыры місіянеры-аблаты, — наракае айцец Андрэй Юхневіч. — Цяпер нам прыйдзецца кланаваць сябе двойчы ці тройчы».

Па словах айца Караля Прандзёха, прычын адмовы яму не патлумачылі. Але ён не губляе надзеі прыехаць у Беларусь у наступным годзе, бо «недаследныя шляхі Гасподнія».

Праваслаўны архіепіскап Віцебскі Дзімітрый (Драздоў) таксама хацеў запрасіць двух святароў з Расіі ў якасці парафіяльных святароў у Віцебскую епархію, але дарэмна. Афіцыйных тлумачэнняў адмовы таксама не было. «Для нас гэта не першы раз», — заявіў сакратар Віцебскага епархіяльнага ўпраўлення айцец Уладзімір Разановіч.

Паводле яго, неафіцыйна чыноўнікі заяўляюць, што хацелі б больш мясцовых святароў. У Віцебскім аблвыканкаме таксама паведамілі, што ў 2017 годзе Леанід Гуляка адмовіў у дазволе на служэнне ў Беларусі яшчэ аднаму праваслаўнаму святару.

Таксама ў красавіку за трохразовае перавышэнне хуткасці быў пазбаўлены права працаваць у Беларусі каталіцкі святар-паляк айцец Кшыштаф Пасвята з парафіі арханёла Міхала ў Гатаве пад Мінскам.

У Беларусі святары-замежнікі знаходзяцца ў горшым становішчы ў параўнанні з іншымі замежнікамі. Так, святару могуць забараніць служэнне ў Беларусі ўжо за два адміністрацыйныя правапарушэнні. А астатнім замежнікам для забароны ва ўездзе або адмове ў візе неабходна здзейсніць прынамсі пяць правапарушэнняў. «Гэта дыскрымінацыя», — упэўненая праваабаронца Дзіна Шаўцова.

Каталіцкі святар Віцебскай дыяцэзіі Юры Барок выказаў здагадку, што дэпартацыя айца Пасвяты мае палітычны падтэкст: «Калі б гэта быў беларускі святар, дзеянне яго правоў кіроўцы б прыпынілі. Але паколькі гэта польскі святар, у пакаранні няма прапарцыянальнасці. Пытанне не ў перавышэнні хуткасці — гэта проста добрая нагода пазбавіцца ад яго».

Яго брат і таксама каталіцкі святар Вячаслаў Барок лічыць, што айцец Пасвята атрымаў падвойнае пакаранне за адно і тое ж парушэнне: у першы раз ён быў аштрафаваны за перавышэнне хуткасці, а другі — пазбаўлены магчымасці служыць і быў выгнаны з краіны.

Больш за тое, з 2015 года каталіцкі святар айцец Клеменс Верт, які з’яўляецца грамадзянінам Расіі, служыць у Віцебскай дыяцэзіі, але ў лістападзе 2016 года выдадзены яму дазвол на правядзенне рэлігійных абрадаў быў адкліканы. У апошні раз заяўка на дазвол яму служыць у Беларусі была адхіленая 30 лістапада 2017 года. У пачатку 2018 года быў пададзены новы зварот, на які пакуль няма адказу.

Біскуп Буткевіч прызначыў яго ў нядаўна створаную парафію Святога Уладзіслава ў Білева, дзе яшчэ няма касцёла. Пакуль у яго ёсць дазвол толькі на будаўніцтва касцёла. «Я павінен служыць у гэтым касцёле, але не магу служыць як святар», — паскардзіўся ён.

«Гэта не пытанне бяспекі: калі айцец Верт ўяўляе небяспеку, яго варта было б выгнаць з краіны, калі не — яму трэба дазволіць працаваць святаром», — упэўнены бацька Вячаслаў Барок.

Таксама ў 2017 годзе было адмоўлена ў падаўжэнні дазволу на служэнне ў Беларусі польскаму святару Роберту Мацяеўскаму, які служыў у Мсціславе. У ліпені 2016 года Леанiд Гуляка адмовіўся падоўжыць дазвол кс. Рамана Шульцу, які служыў у Магілёве, а. Леху Бахенеку з Івянца і а. Ежы Катоўскаму з Калодзішчаў. Толькі пасля публічнага звароту арцыбіскупа Тадэвуша Кандрусевіча ён дазволіў тром святарам заставацца да ліпеня 2017 года. У кастрычніку 2017 года дазвол, выдадзены айцу Ежы Катоўскаму, зноў не быў падоўжаны. І гэта толькі некаторыя выпадкі.

Акрамя таго, у 2017 годзе Леанід Гуляка адхіліў двух іншых святароў, запрошаных служыць у Віцебскай вобласці. Адзін з іх быў каталіцкім святаром Кшыштафам Вітвіцкім, другі быў праваслаўным святаром.

Таксама ўпаўнаважаны ў красавіку 2017 года адхіліў заяўку Царквы хрысціян Поўнага Евангелля на запрашэнне польскага пастара Паўла Гадавы наведаць штогадовую жаночую канферэнцыю Царквы ў Мінску ў красавіку 2017 года. У лютым 2018 года пастар Павел Гадава, які ўзначальваў царкву «Вада Жыцця» ў польскім Кашаліне, сканаў.

«Мы прасілі дазволу для пастара Гадавы на тры дні. Яны адхілілі заяўку, заявіўшы, што нашы дакументы няслушныя, хоць мы выканалі ўсе патрабаванні. Яны заўсёды спрабуюць знайсці прычыну, каб выглядала, нібы гэта твая віна», — распавёў біскуп ХПЕ Леанід Вараненка.

У 2016 годзе Леанід Гуляка адмовіў у выдачы дазволу каталіцкаму святару Джэймсу Манджакалу з Індыі.

Згодна з беларускім заканадаўствам, зарэгістраваная рэлігійная арганізацыя павінна адправіць у Апарат упаўнаважанага заяўку на дазвол замежніку на ажыццяўленне рэлігійнай дзейнасці ў краіне за месяц да яго меркаванага прыбыцця. Упаўнаважаны па справах рэлігій і нацыянальнасцяў (з 2005 года ім з’яўляецца Леанід Гуляка) мае выключнае права вырашаць, ці з’яўляецца рэлігійная праца замежніка «неабходнай», і можа адхіліць просьбу. Пры гэтым ён, прымаючы свае рашэнні, нават не абавязаны іх тлумачыць. Больш за тое, толькі зарэгістраваныя абшчыны маюць права запрашаць замежнікаў на служэнне.

Рэлігійны лідар, незадаволены такой адмовай, мае права аспрэчыць рашэнне ў судзе, але пра падобныя абскарджанні нічога невядома.

Калі ўпаўнаважаны выдае дазвол на правядзенне рэлігійнай дзейнасці, ён таксама пазначае дакладныя даты, на якія такі дазвол сапраўдны. Максімальны перыяд часу складае адзін год, але часта можа складаць усяго тры месяцы. Такім чынам, рэлігійныя лідары, якія імкнуцца аднавіць такі дазвол для замежных грамадзян, павінны часта звяртацца з папяровымі дакументамі, не маючы гарантыі, што іх заяўка будзе адобрана, нават калі хто-небудзь служыць у Беларусі шмат гадоў. Дазвол выдаецца на канкрэтную рэлігійную суполку, не дазваляючы здзяйсняць абрады у тым ліку ў суседняй парафіі.

Як адзначае каталіцкі святар Вячаслаў Барок, не ўлады краіны, а біскуп павінен вырашаць, які святар і дзе можа служыць. Паводле яго, хоць афіцыйна функцыя ўпаўнаважанага заключаецца ў падтрыманні сувязяў паміж дзяржавай і рэлігійнымі суполкамі, на самай справе менавіта упаўнаважаны «з’яўляецца самым слабым звяном, якое перашкаджае нашай працы».

Шаноўныя чытачы! Krynica.info з’яўляецца валанцёрскім праектам. Нашы журналісты не атрымліваюць заробкаў. Разам з тым праца сайту патрабуе розных выдаткаў: аплата дамену, хостынгу, тэлефонных званкоў і іншага. Таму будзем радыя, калі Вы знойдзеце магчымасць ахвяраваць сродкі на дзейнасць хрысціянскага інфармацыйнага парталу. Пералічыць сродкі можна на тэлефонны нумар МТС: +37529 566 45 53. Па магчымых пытаннях звяртайцеся на krynica.editor@gmail.com




Блогі