Як абараніць хрысціянскія каштоўнасці ў свецкай палітычнай сферы?

download

Гэты даклад дэпутат нідэрландскага парламента Ролаф Бісхап (Roelof Bisschop) ад Рэфармацкай партыі (SGP) прачытаў на Генеральнай асамблеі Еўрапейскай хрысціянскай палітычнай моладзі, якая прайшла 2-3 лютага 2018 гадоў ў Гаазе (Нідэрланды). Krynica.info дзякуе дэпутату Ролафу Бісхапу і палітычнаму сакратару SGP па пытаннях Еўропы, развіцця супрацоўніцтва і абароны Хенры Кранеману (Henri Krooneman) за магчымасць публікацыі артыкула.

Якія хрысціянскія каштоўнасці маюць ключавое значэнне ў свеце палітыкі? Як хрысціянскія каштоўнасці супярэчаць сённяшняй палітыцы?

Я думаю, што адказы на гэтыя пытанні знаходзяцца ў дзесяці запаведзях, якія мы можам знайсці ў Выхадзе 20 і Другазаконні 5.

Давайце трохі засяродзімся на некаторых з гэтых прыказанняў. Адказваючы на ​​гэтыя пытанні, я таксама крану канкрэтную сітуацыю ў Нідэрландах.

1-я запаведзь: «Хай ня будзе ў цябе іншых багоў перад абліччам Маім»

З аднаго боку, гэта мае вельмі асабісты сэнс: ці з’яўляецца Бог самым важным у нашым жыцці?

З іншага боку, у гэтага ёсць і палітычнае вымярэнне: Гасподзь — Бог наш, Ён кіруе светам.

Мы павінны падпарадкоўвацца Яму больш, чым людзям або нават людскім аўтарытэтам.

Канкрэтна, гэтая каштоўнасць ўсяляк супярэчыць сучаснай палітыцы: мае свецкія калегі ў парламенце лічаць, што яны падсправаздачныя толькі сваім выбаршчыкам, а не якой-небудзь «больш высокай рэальнасці».

3-я запаведзь «Не вымаўляй імя Госпада, Бога твайго, марна; бо не пакіне Гасподзь без пакараньня таго, хто ўжывае імя Ягонае марна»

Гэтая запаведзь мае на ўвазе, што нам варта пазбягаць выкарыстання імя Бога марна, змагацца з некультурнай мовай і, вядома ж, спрыяць добрым манерам.

Канкрэтна, SGP была сапраўды засмучаная рашэннем нашага парламента, які некалькі гадоў таму адмовіўся ад заканадаўчай забароны блюзнерства.

Вядома, мы разумеем, што людзі могуць не прызнаваць існаванне Бога, але для нас гэта было вялікай стратай.

4-я запаведзь: «Сачы за днём суботнім, каб сьвята шанаваць яго»

З гэтай запаведзі мы можам атрымаць важную хрысціянскую каштоўнасць адпачынку і роздуму.

Адзін дзень у тыдзень нам не трэба спяшацца на працу або выконваць іншыя абавязацельствы.

Адзін дзень у тыдзень мы можам прыняць удзел у набажэнстве, расслабіцца, пачытаць Біблію і іншыя кнігі, сустрэцца з сям’ёй і сябрамі…

Канкрэтна гэта азначае, напрыклад, што ўладальнікаў крам не павінны прымушаць адчыняцца па нядзелях. Гэта адна з мэтаў, за якую мы змагаліся ў парламенце ў апошнія гады.

Калі мы ўбачылі, што ўладальнікаў крам штрафавалі на тысячы еўра таму, што яны былі абавязаныя — але не хацелі — адчыняцца па нядзелях, мы звярнуліся ў парламент з просьбай абараніць гэтых прадпрымальнікаў.

На шчасце, пасля вялікага супраціву наш урад, нарэшце, распрацоўвае заканадаўства для абароны некаторых з гэтых бізнесменаў, але нам яшчэ трэба прайсці доўгі шлях, каб абараніць падобным заканадаўствам іншых.

5-я запаведзь: «Шануй бацьку твайго і маці тваю, як загадаў табе Гасподзь, Бог твой, каб падоўжыліся дні твае, і каб добра было табе на той зямлі, якую Гасподзь»

Гэтая запаведзь разам з 7-й запаведдзю: “Не чужалож” з’яўляецца адным з ключавых прыярытэтаў маёй партыі, SGP, у нашым парламенце.

Гэта азначае, з аднаго боку, што варта абараняць традыцыйную сям’ю, дзе ёсць бацька, маці і дзеці.

Гэта азначае, што мы павінны вельмі добра клапаціцца пра нашых пажылых людзей.

Гэта азначае, што мы ўсе павінны клапаціцца адно пра аднаго — братоў, сясцёр, бацькоў, а таксама пра сяброў і суседзяў.

А з другога боку, гэта азначае, што замужнія партнёры павінны заставацца сумленнымі і вернымі адно да аднаго.

Развод не павінен стаць новай нормай.

Прастытуцыю і чужалоства не варта заахвочваць або дапускаць, але забараняць.

Канкрэтна, мы арганізавалі шэраг грамадскіх кампаній і ініцыятыў.

— кампанія па падтрымцы шлюбу з такімі лозунгамі, як «выбірайце адно аднаго» (kies elkaar).

— кампанія, у тым ліку заканадаўчая, супраць прасоўвання Другога Кахання (якая прапагандуе шлюбную здраду).

— і ліст у Wall Street Journal, папераджальны аб далейшай легалізацыі эўтаназіі.

6-я запаведзь: «Не забівай»

Чалавечае жыццё святое і мае патрэбу ў абароне.

Чаму? Бо людзі створаныя па вобразе Бога.

Вось чаму ў нас сістэма вяршэнства закона.

Вось чаму мы павінны выступаць супраць далейшай легалізацыі эўтаназіі.

Вось чаму мы павінны абараняць жыццё будучага дзіцяці. Велізарная колькасць абортаў кожны год па-сапраўднаму разбуральна.

У сучаснай палітыцы цэнтральная ідэя — гэта не каштоўнасць жыцця, а важнасць самавызначэння. Але гэта не ўтрымлівае нас ад пратэсту супраць абортаў, эўтаназіі і права на самагубства.

8-я запаведзь: “Не крадзі”

Гэтая запаведзь здаецца даволі простай.

Ёсць нешта накшталт уласнасці, ніхто не можа проста скрасці яе ў вас, і вы таксама не можаце красці. Гэта забяспечваецца нашым вяршэнствам закона.

Гэтая запаведзь таксама важная для ўрадаў і палітыкі. Урады не маюць права і не ўпаўнаважаныя ўскладаць занадта вялікі цяжар на сваіх грамадзян. У Нідэрландах асабліва сем’і з адным прыбыткам абцяжараныя высокімі падаткамі, каб прымусіць маці ўладкоўвацца на аплачваную працу, нават калі яны самі хочуць клапаціцца аб сваіх дзецях або клапаціцца аб сваіх маючых патрэбу бацьках, сваяках або суседзях.

Для таго, каб адмяніць гэтую несправядлівасць, мая партыя працуе над тым, каб вызваліць сем’і з адным прыбыткам і дазволіць ім мець права выбару.

9-я запаведзь: «Не кажы ілжывага сьведчаньня на блізкага твайго»

Гэтая запаведзь таксама здаецца даволі простай: вы павінны казаць праўду, а іншыя павінны казаць праўду вам.

Але канкрэтна, гэта вельмі важная запаведзь для палітыкаў. Гэта азначае, напрыклад, што вы як хрысціянскі палітык не можаце параніць ці перамагаць іншага бруднымі трукамі ці іншай несправядлівай гульнёй. Вы павінны быць сумленнымі, шчырымі і праўдзівымі.

10-я запаведзь: “Не жадай жонкі блізкага твайго, і не жадай дома блізкага твайго, ні поля ягонага, ні раба ягонага, ні рабыні ягонай, ні вала ягонага, ні асла ягонага, ні ўсяго, што ёсць у блізкага твайго”

Якім павінна быць стаўленне хрысціянскага палітыка, які аспрэчвае свецкі светапогляд?

Каб адказаць на гэтае пытанне, давайце спачатку разгледзім ключавы тэкст з Пісання, а менавіта Другазаконня 17, у якім апісаныя законы, якія тычацца будучых цароў Ізраіля:

«14 Калі ты прыйдзеш у зямлю, якую Гасподзь, Бог твой, дае табе, і авалодаеш ёю, і аселішся на ёй, і скажаш:« пастаўлю я над сабою цара, як і ў іншых народаў, якія вакол мяне »,

  1. дык пастаў над сабою цара, якога выбера Гасподзь, Бог твой; спасярод братоў тваіх пастаў над сабою цара; не можаш паставіць над сабою царом іншаземца, які ня брат табе.

16 Толькі каб ён ня множыў сабе коней і не вяртаў народа ў Егіпет дзеля памнажэньня сабе коней, бо Гасподзь сказаў вам: «не вяртайцеся больш дарогаю гэтай»;

17 і каб не памнажаў сабе жонак, каб не разбэсьцілася сэрца ў яго, і каб срэбра і золата ня множыў сабе празьмерна.

  1. Але калі ён сядзе на троне царства твайго, павінен сьпісаць сабе сьпіс закона гэтага з кнігі, якая ў сьвятароў лявітаў,

19 і няхай ён будзе ў яго, няхай ён чытае яго ва ўсе дні жыцьця свайго, каб вучыцца баяцца Госпада, Бога свайго, і стараўся выконваць усе словы закона гэтага і пастановы гэтыя;

20 каб не надзімалася сэрца ягонае перад братамі ягонымі, і каб ня ўхіляўся ён ад закона ні направа, ні налева, каб доўгія дні заставаўся на царстве сваім ён і сыны ягоныя сярод Ізраіля».

Тое, што мы можам тут прачытаць, гэта тое, што цар — скажам: палітык —

— пастаўлены Богам ( «якога выбера Гасподзь, Бог твой»)

— нея эгаістычны («каб ён ня множыў сабе коней», «каб срэбра і золата ня множыў сабе празьмерна»)

— падпарадкоўваецца законам Бога і краіны (“павінен сьпісаць сабе сьпіс закона гэтага з кнігі”, «няхай ён чытае яго ва ўсе дні жыцьця свайго, каб вучыцца баяцца Госпада, Бога свайго, і стараўся выконваць усе словы закона гэтага і пастановы гэтыя”)

— і ён не павінен быць напышлівым («каб не надзімалася сэрца ягонае перад братамі ягонымі»).

Гэта азначае, што цэласнасць з’яўляецца асновай для функцыянавання хрысціянскага палітыка.

Гэта можна растлумачыць пяццю або шасцю асноўнымі характарыстыкамі або адносінамі:

Вернасць: хрысціянскі палітык павінен быць верным ва ўсіх сэнсах гэтага слова. Ён верыць у Бога Айца, усемагутнага, Стваральніка неба і зямлі; і ў Ісуса Хрыста, пасланага быць Збаўцам ўсіх Яго дзяцей, страчаных у граху і галечы; і ў Святога Духа, які стварае ў нас новае жыццё.

Вось чаму хрысціянскі палітык зробіць усё магчымае, каб прадухіліць зло і спрыяць таму, што добра. Ён разумее, што ён з’яўляецца часткай духоўнай вайны — да таго моманту, калі вернецца Ісус Хрыстос…

— З гэтым звязана Надзейнасць: людзі павінны быць у стане разлічваць на мяне як на палітыка. Я павінен трымаць сваё слова, выконваць мае абяцанні.

І, вядома ж, асабістыя або канфідэнцыйныя веды і інфармацыя, якія я набыў падчас сваіх абавязкаў, павінны выкарыстоўвацца па прызначэнні.

Служэнне: паводзіны і дзеянні мяне як палітыка павінны быць накіраваны на інтарэсы грамадскай службы, і арганізацый, і грамадзян як іх часткі.

Я не павінен шукаць сваіх інтарэсаў ці гонару.

Гэта таксама азначае, што нельга будзе сутыкнуцца з незаконнымі інтарэсамі.

Варта пазбягаць любога ўзнікнення падобных сутыкненняў.

Акрамя таго, вядома, ніхто не дасканалы ці не без граху, але такія павінны быць нашы прыхільнасць і жаданне нашага сэрца.

Незалежнасць: як палітыку мне трэба спрабаваць быць бесстароннім.

Я павінен паспрабаваць судзіць і ставіцца да праблем, або людзей, годна.

Адкрытасць. Гэта таксама вельмі важна.

Як палітык, я павінен быць дасяжны.

Мае выбаршчыкі і галандскі народ павінны мець магчымасць задаваць пытанні і нават атрымліваць адказ!

Мае дзеянні як палітыка празрыстыя.

Я павінен быць гатовы даць поўную інфармацыю аб маіх дзеяннях і матывах.

Ахайнасць — завяршальны аспект адносіны хрысціянскага палітыка.

Дзеянні палітыка такія, што да ўсіх арганізацый і грамадзянаў неабходна ставіцца аднолькава і з павагай.

Я таксама маю на ўвазе: ахайнасць у вашых фармулёўках, у вашых аргументах.

У аснове ўсяго гэтага, вядома ж, ляжыць Хрысціянская любоў.

Як сцвярджае 1 Карынфянам 13: «А тым часам жывуць вось гэтыя тры: вера, надзея, любоў; але любоў зь іх найбольшая»

У канчатковым рахунку, гэтая любоў не з’яўляецца тым, што я ствараю, але тым, што дае Бог.

Якія ёсць падводныя камяні?

Я згадаю некаторыя небяспекі.

— Нежаданне самому жыць хрысціянскім жыццём, але заклік да яго ў размовах з нехрысціянамі

— Адсутнасць любові да блізкіх

— Большая зацікаўленасць у палітычнай кар’еры для сябе, чым у набліжэнні Валадарства Божага

— Пыха або пачуццё перавагі: адчуванне сябе лепш нехрысціянаў

— Быць паглынутым рознага кшталту паўсядзённымі справамі ў палітыцы ці асабістым жыцці, пры гэтым забываючыся, што мы ўсе ўцягнутыя ў духоўную вайну, якая да таго ж ужо выйграная Ісусам Хрыстом

— забыванне пра тое, што малітва з’яўляецца самай магутнай зброяй у духоўнай вайне

— Недаацэнка або нават грэбаванне такімі ўплывовымі свецкімі ідэалогіямі, як:

— Права на самаідэнтыфікацыю

— Ідэалогія абсалютнай справядлівасці

— Ідэалогія гендарнага нейтралітэту (набіраючая ўплыў!)

Скончу я кароткай заявай, якая ўключае ў сябе ўсе папярэджанні ад гэтых небяспек:

Менш малітвы азначае менш сілы.

фота destentor.nl

Шаноўныя чытачы! Krynica.info з’яўляецца валанцёрскім праектам. Нашы журналісты не атрымліваюць заробкаў. Разам з тым праца сайту патрабуе розных выдаткаў: аплата дамену, хостынгу, тэлефонных званкоў і іншага. Таму будзем радыя, калі Вы знойдзеце магчымасць ахвяраваць сродкі на дзейнасць хрысціянскага інфармацыйнага парталу. Пералічыць сродкі можна на тэлефонны нумар МТС: +37529 566 45 53. Па магчымых пытаннях звяртайцеся на krynica.editor@gmail.com




Блогі