Пуцяводныя нататкі: мінскія братчыкі здзейснілі падарожжа да святых мясцінаў Беларусі

Пасля 1,5-гадовага перапынку брацтва свяшчэннамучаніка Уладзіміра Хіраска мінскага прыходу іконы Божай Маці “Усіх тужлівых Радасць” вярнулася да добрай традыцыі здзяйсняць паломніцтвы да святых мясцінаў. І пакуль яшчэ вандроўкі за мяжу немагчымыя, але ж, дзякуй Богу, і ў нашай прыгожай краіне знаходзіцца даволі шмат прывабнага.

 

Putsyavodniya_natatki_minskiya_bratchiki_zdzeysnili_padaroggabig

Гэтым разам братчыкі вырашылі, пасля падарожжаў у мінулыя гады ў Гомель, Бярэсце і Віцебск, наведаць чарговы з абласных цэнтраў-Магілёў. Па дарозе планавалася зазірнуць у Талачын і Баркалабава. І, нягледзячы на даволі неспрыяльнае эпідэміялагічнае становішча, а таксама несуцяшальны прагноз надвор’я-паездка адбылася, і атрымалася выдатнай.

Такім чынам, суботнім ранкам, 17 красавіка, група з 17 чалавек рушыла з Мінска. У склад групы ўвайшлі братчыкі, удзельнікі моладзевай суполкі Свята-Елісавецінскага манастыра, а таксама госці брацтва з ліку прыхаджан Усіхтужлівага прыхода і іншых прыходаў сталіцы.Адразу ж хочацца адзначыць працаўнікоў партала sobor.by, дзякуючы каторым і стала шырокавядомай інфармацыя пра паездку.

Узначаліў групу духаўнік брацтва прот.Аляксандр Пронін. Пакідалі сталіцу пад акампанімент дажджу, але гэта, як ужо было адзначана, не страшыла паломнікаў. Хлопцы і дзяўчаты пачалі сваё падарожжа з малітвы, працягнулі знаёмствамі паміж сабою і ўжо бадай на першым прыпынку ападкі сцішыліся, а калі прыехалі ў Талачын, дык там увогуле заззяла сонца ледзь не ва ўсю моц. Трэба дадаць, што паколькі некаторыя з удзельнікаў бачылі адзін другога ўпершыню, але ж у той час і мелі багаты вопыт паломніцтваў (у тым ліку і па абраным маршруце), то кожнаму з іх было прапанавана падрыхтаваць у якасці хатняга задання цікавую гісторыю. Дазваляўся расповяд пра малую радзіму кагосьці з удзельнікаў. Такім чынам, падчас падарожжа людзі пачулі некалькі цікавых гісторый, што датычыліся Талачына, Браслава, Ваўкавыска, Марыупаля, Баркалабава і нават Нарвегіі.

Першай кропкай у маршруце стаў Свята-Пакроўскі манастыр, што знаходзіцца ў г.Талачын Віцебскай вобласці. Тут паломнікаў чакаў смачны абед, расповяд пра багатую гісторыю манастыра ад сястры Веранікі. Асабліва ўразілі некалькі жыццёвых гісторый, звязаных са спісам іконы Божай Маці “Бялыніцкая”, а таксама жыціем святых Серафіма Сароўскага, Гаўрылы Самтаўрыйскага і Харлампія Магнізійскага. Яшчэ гасцям са сталіцы была вылучана магчымасць папіць ці ўзяць з сабою крынічнай вады, а таксама акунуцца ў мясцовай купальні (сярод тых, хто акунаўся, была нават адна дзеўчына). Здаецца, разам з сястрой Веранікай нават сонейка, што выбралася з-за хмараў, прасіла застацца гасцей даўжэй, але ім ужо трэба было рушыць далей, дзе іх таксама чакалі.

Наступнай кропкай у маршруце значыўся Баркалабаўскі Свята-Узнясенскі жаночы манастыр, што ля аграгарадка Баркалабава Быхаўскага раёна Магілёўскай вобласці. Паломнікі патрапілі ў манастыр якраз пад вячэру, пасля якой іх размясцілі на начлег і потым адразу ж яны рушылі ў царкву на усяночнае трыванне. Пасля чаго іх яшчэ чакала невялічкая экскурсія ад манахіні Антаніны і багата цудадзейных гісторый, звязаных з іконай Божай Маці “Баркалабаўская”. Наслухаўшыся, а таксама падмацаваўшыся манастырскай гарбаткай, стомленыя паломнікі пайшлі адпачываць.

Дажджлівая ноч скончылася вельмі хутка і госці манастыра ўжо ізноў рухаліся ў бок храма, каб прыняць удзел спачатку ў палуначніцы, а потым у Літургіі. Амаль што ўсе ўдзельнікі паездкі прынялі ўдзел у Царкоўных Таінствах, мовіць пропаведзь далі дазвол айцу Аляксандру, які распавёў пра подзвіг Марыі Егіпецкай, а таксама падзякаваў ігуменню Ангеліну разам са святарамі і насельнікамі манастыра за шчыры прыём і павагу.

Пасля гэтага сталічныя госці ў чарговы раз паласаваліся манастырскімі пачастункамі і накіраваліся на поўнач, да эндшпіля сваёй паломніцкай паездкі-наведвання Свята-Мікольскага жаночага манастыра ў г.Магілёве. Але ж па дарозе паломнікі не ўтрымаліся, каб не зрабіць некалькі прыпынкаў: ля храма іконы Божай Маці “Казанская” аг.Баркалабава, Свята-Іаанаўскай царквы на Буйніцкім полі, Прэабражэнскага сабора г.Магілёва.

І вось нашы падарожнікі патрапілі ў канцавую кропку свайго маршруту. Тут ім адразу была прапанавана экскурсія па манастыру ад манахіні Аляксандры, падчас якой яны пачулі яшчэ больш цудадзейных гісторый пра Георгія Каніскага, Цара Мікалая ІІ і святую сям’ю, а таксама ўжо добра знаёмыя нашым паломнікам Бялыніцкую і Баркалабаўскую іконы Божай маці.

І тут падарожнікаў не мінула доля падсілкавацца манастырскімі прысмакамі, пасля чаго госці са сталіцы яшчэ здзейснілі шпацыр па парку, што знаходзіцца побач, ды цэнтральнай частцы горада, і досыць набраўшыся ўражанняў, рушылі на Мінск. Прыбылі ў сталіцу падарожнікі амаль што з заходам сонца, але яшчэ не паспеўшы забраць рэчы з аўтобуса, ужо чуліся пытанні: “А калі наступнае?..”

Падводзячы вынік, можам зазначыць, што паколькі пытанне “куды?” не ўзнікала —дык тады гэта пытанне часу…

Павел Вабішчэвіч, sobor.by

Шаноўныя чытачы! Krynica.info з’яўляецца валанцёрскім праектам. Нашы журналісты не атрымліваюць заробкаў. Разам з тым праца сайту патрабуе розных выдаткаў: аплата дамену, хостынгу, тэлефонных званкоў і іншага. Таму будзем радыя, калі Вы знойдзеце магчымасць ахвяраваць сродкі на дзейнасць хрысціянскага інфармацыйнага парталу. Пералічыць сродкі можна на тэлефонны нумар Velcom: +375 29 6011791. Па магчымых пытаннях звяртайцеся на krynica.editor@gmail.com




Блогі