5 парад, як умацаваць веру ў каранціне

Як часта мы разглядаем хваробу як пакаранне, а вымушаную ізаляцыю — як абмежаванне! І як рэдка нам атрымоўваецца разглядзець у пакуце і ізаляцыі ласку для нашага духоўнага жыцця. Карыснымі адкрыццямі наўпрост з каранціну дзеліцца Наталля Масленікава.

devuszka

Мне аб’явілі аб кавіда-станоўчым статусе, калі я ўжо пакавала валізкі ў новую паездку. У мяне было шмат планаў, і, сутаргава расчышчаючы свой каляндар ад сустрэч і мерапрыемстваў, я думала пра тое, калі я ў апошні раз наведвала бацькоў, палівала кактус на працоўным стале, і хто забярэ з постамата маю пасылку.

І вось першы савет, як умацаваць сваю веру ў каранціне: будзьце з гэтай хвіліны і да канца свайго жыцця больш усвядомленым. У глабальным сэнсе гэтага слова мы не ведаем, калі ў апошні раз абдымем блізкага чалавека або прагуляемся па любімаму парку. Дзякуйце! Дзякуйце ў канцы кожнага дня за ўсё дары, якія даў вам Гасподзь!

У маім пакоі — прыкладна 8 кв. м. Тут ёсць ложак, стол, шафа і два акна. На бліжэйшыя два тыдні яны сталі маёй келляй. Яшчэ тут ёсць самыя мілая выява Дзевы Марыі Фацімскай і статуэтка Святога Антонія Падуанскага. Але мне здавалася, што ў гэтым пакоі абсалютна не малітоўная атмасфера і маліцца тут не выйдзе. Потым я ўспомніла, што для тых, хто горача любіць Госпада, няма нічога немагчымага, і стала маліцца, гледзячы ў акно.

Выкарыстоўвайце для малітвы ўсё што заўгодна. Знайдзіце свой лайфхак. Дворнік у маім двары нават не падазрае, што ў гэтым месяцы яго справы пайшлі ў гару, таму што адна дзяўчына затрымалася дома ў каранціне і штодня моліцца аб ім, гледзячы як ён мяце вуліцу. Таксама я малюся пра юрыстаў, якія працуюць у канторы, якую відаць з вокнаў маёй хаты. Аб дзіцятках з дзіцячага садка, якіх я не бачу, але выразна чую падчас кожнай іх дзённай прагулкі. Яшчэ я малюся аб будаўніках, якія будуюць чыгунку непадалёк, пра мужчыну, які каля 19.00 кожны вечар выгульвае свайго сабаку, і вядома ж пра тых, хто няспынна клапоціцца пра мяне падчас хваробы.

У каранціне ў цябе вызваляюцца гадзіны дзённага вольнага часу. «Прыйшоў час для серыялаў, кніг і кіно”, — падумала я. І так было на самай справе. Парада №3. Яшчэ раз дзякуйце! Дзякуйце за магчымасць запаволіцца, заняцца тым, што даўно адкладалі ў доўгую скрыню. У гэтым мітуслівым стагоддзі, здаецца, адзін з самых вялікіх дароў гэтай пандэміі — магчымасць зменшыць тэмп, пабыць у коле сям’і, пераасэнсаваць каштоўнасць рэчаў.

Правядзіце інвентарызацыю. Мы, хрысціяне 21 стагоддзя, даволі паспяхова можам сумяшчаць сучасныя практыкі тайм-менеджменту і самаразвіцця з хрысціянскай дактрынай і верай у Госпада. Паспрабуйце намаляваць якое-небудзь элементарнае “кола балансу” ці скарыстайцеся любым іншым спосабам аналізу сваіх спраў. Затым пераасэнсуйце вынікі з хрысціянскага пункту гледжання і знайдзіце мільён новых падстаў для размовы з Панам.

Можа быць, вы даўно незадаволеныя сваёй працай і жадаеце яе змяніць? Ці вас турбуюць узаемаадносіны з блізкімі? А зараз паглядзіце, колькі ўсяго вам тэрмінова трэба абмеркаваць з Богам. Як мінімум, на два каранціны хопіць!

І апошняя парада — наблізьцеся да Дзевы Марыі. Сёння яна з матчыным клопатам стаіць каля пасцеляў тых, хто хварэе. Яна стаіць і над вашым ложкам таксама. Як клапатлівая маці яна перажывае і хоча палегчыць вашы пакуты. Цяпер самы ўдалы момант для таго, каб вылучыць час для практыкі Святога Ружанца і іншых пабожных марыінскіх традыцый.

Паводле рускатолик.рф

Шаноўныя чытачы! Krynica.info з’яўляецца валанцёрскім праектам. Нашы журналісты не атрымліваюць заробкаў. Разам з тым праца сайту патрабуе розных выдаткаў: аплата дамену, хостынгу, тэлефонных званкоў і іншага. Таму будзем радыя, калі Вы знойдзеце магчымасць ахвяраваць сродкі на дзейнасць хрысціянскага інфармацыйнага парталу. Па магчымых пытаннях звяртайцеся на krynica.editor@gmail.com




Блогі