Ксёндз Вячаслаў Барок: «Беларусь стала краінай, апанаванай злой воляй»

Імя святара Вячаслава Барка вядомае шмат каму з беларусаў. І не толькі вернікам Каталіцкага Касцёлу. Ксёндз Вячаслаў адным з першых сярод духоўных асобаў стаў актыўным карыстальнікам сацыяльных сетак і стварыў свой персанальны YouTube-канал. Цікавасць і павагу да асобы кс. Вячаслава выклікае як змест відэа, якія ён размяшчае, так і ягоная выразная грамадзянская пазіцыя. Святар вымушаны быў пакінуць Беларусь. belsat.eu пагутарыў са святаром ужо пасля яго выезду з Беларусі.

 

Ксёндз Вячаслаў Барок. Фота: viachaslau_barok / instagram

– Распавядзіце крыху пра сябе. Адкуль вы паходзіце? Як прыйшлі да святарства?

– Па паходжанні я беларус, нарадзіўся ў паўночна-заходняй Беларусі ў Мёрскім раёне. У Мёрах прайшлі мае дзяцінства і юнацтва. Бацькі не толькі выгадавалі, але, што галоўнае, паклапаціліся і аб духоўным выхаванні. Змалку наведваў касцёл, дзе і адбывалася маё духоўнае сталенне. Адразу пасля школы паступіў у Гарадзенскую вышэйшую духоўную семінарыю. На той момант мне было 17 гадоў, скончыў у 23 гады. Правучыўшыся 3 гады ў Гарадзенскай семінарыі, быў накіраваны ў Варшаўскую акадэмію багаслоўя, дзе атрымаў ступень магістра-багаслова. 13 траўня 2000 года атрымаў святарскае пасвячэнне. Уся мая святарская дзейнасць, ад самага пачатку, звязаная з Віцебшчынай. Першыя гады займаўся стварэннем рэлігійных суполак і рэгістрацыяй парафій адразу ў 4 месцах паўночна-ўсходняй часткі Беларусі. Як вядома, гэта тая частка нашае Беларусі, дзе, умоўна кажучы, засталася выпаленая зямля, усялякае рэлігійнае жыццё і дзейнасць за савецкія часы былі знішчаныя. Касцёлаў не засталося, таму прыходзілася вырашаць мноства пытанняў: як аб’яднаць людзей, дзе і як маліцца і шмат чаго іншага. Пяць гадоў служыў у Віцебску, дзе на пасадзе эканома віцебскай дыяцэзіі займаўся таксама рэканструкцыяй рэлігійна-культурнага цэнтру. З 2020 года стаў служыць у расонскай парафіі, святаром якое застаюся і па сёння. За гэты час быў збудаваны новы касцёл.

– У вас на YouTube-канале ўжо даволі вялікая колькасць падпісантаў, лічба прыбліжаецца да 10 тысячаў. Некаторыя відэа набіраюць дзясяткі тысяч праглядаў. Чаму вырашылі «сысці» ў YouTube?

Ксёндз Вячаслаў Барок. Фота: viachaslau_barok / instagram

– Першы мой «сыход» у віртуальную сферу быў звязаны з Facebook’ам. Але праз пэўны час пабачыў, што FB мае свае абмежаванні. Прыслухаўся да парадаў сяброў і стварыў свой YouTube-канал. Паколькі сваю місію як святара я бачу ў прапаведаванні Слова Божага, то, уважаючы на малую колькасць рэальных вернікаў ва ўсходняй частцы Віцебскай дыяцэзіі, вырашыў такім чынам пашырыць сваю аўдыторыю. Мая парафія ў сацыяльных сетках, як вынікае з прыдбанага вопыту, сталася не менш рэальнай, чымсьці парафія расонская. Дзякуючы Провіду Божаму, на сёння галоўная мая парафія менавіта тут, у сацыяльнай прасторы. Мой YouTube-канал за апошні тыдзень прагледзелі больш 80 тысячаў чалавек, а 20 тысячаў чалавек з’яўляюцца маімі, так бы мовіць, сталымі слухачамі. Унікальнасць гэтай віртуальнай парафіі праяўляецца яшчэ і ў тым, што да яе належаць не толькі каталікі, але і праваслаўныя, пратэстанты, і, як гэта ні дзіўна, нават атэісты.

«Хачу падкрэсліць: я – не ўцёк, я – не схаваўся»

– Як вы рыхтуеце тое, з чым звяртаецеся да сваіх гледачоў?

– Калі адказваць коратка, то гэта выглядае так: у нядзелю выходзіць чарговае відэа, а пачынаю яго рыхтаваць ад панядзелка. Улічваючы, што мяне слухаюць не толькі сябры і аднадумцы, але і апаненты, я даволі строга падыходжу да таго, што будзе прамаўляцца. Я не баюся казаць аб тым, што думаю, але імкнуся, каб мяне зразумелі. Задача палягае ў тым, каб не толькі выказацца, але і быць пачутым.

– Вы вырашылі часова пакінуць Беларусь. Як і калі прымалася рашэнне аб ад’ездзе з краіны?

– Я не збіраўся ў найбліжэйшы час пакідаць тэрыторыю Беларусі. Але ўжо 5 ліпеня быў вымушаны зʼехаць з краіны. У мяне афіцыйная працоўная камандзіроўка. Дазвол на яе я атрымаў ад нашага дыяцэзіяльнага біскупа. Зразумела, што для такой пазапланавай камандзіроўкі павінна была быць сурʼёзная прычына. У нядзелю, у межах адміністратыўнага працэсу, які распачаў расонскі РАУС, прыйшлі супрацоўнікі з пастановай пракурора правесці агляд (ці ператрус) касцельных пабудоваў. Гэта парафіяльны дом, дзе я прапісаны і дзе здымаю свае відэа, а таксама сам касцёл. Але і ў гэтым я таксама бачу Божы Провід, праз няправільна запісаны ў пастанове адрас яны так і не змаглі выканаць прадпісанне. Я добра разумеў, што іх галоўнай мэтай была канфіскацыя тэхнікі, каб арганізаваць сацыяльную ізаляцыю святара. Не можам зачыніць ці фізічна абясшкодзіць, але мы можам забяспечыць «сацыяльную смерць» – мяркую, так разважалі тыя, хто аддаваў загады адносна мяне. Я не меў права дазволіць сабе такога кшталту «псіхічнага камфорту і адпачынку», таму прыняў рашэнне зʼехаць у Польшчу. Хачу падкрэсліць: я – не ўцёк, я – не схаваўся, я наўпрост скарыстаўся сваім правамі і ў любы момант магу вярнуцца ў Беларусь.

Ксёндз Вячаслаў Барок з беларусамі Варшавы. Фота: Евгений Дудкин / Facebook

– Як вы ацэньваеце тых мясцовых прадстаўнікоў улады, якія выконваюць загады зверху. Ці надзея ёсць, што яны ў будучым могуць працаваць і служыць на карысць народу?

– Кожны чалавек мае права рабіць памылкі, але таксама мае права гэтыя памылкі выпраўляць. Якія памылкі робяць сёння слугі правасуддзя? Іхная галоўная памылка і зло ў тым, што яны выконваюць злачынныя загады. Калі суддзя прымае рашэнне па званку, а не кіруецца фактамі і аргументамі (заканадаўствам), гэты чалавек служыць не дабру і не закону. Такое нельга апраўдаць выкананнем загаду, бо загад выходзіць за рамкі прававога поля. І тут патрэбна пакаянне. Чалавек у пэўнай сітуацыі становіцца закладнікам зла, і без пакаяння немагчыма вырвацца з гэтай няволі. Беларусь стала краінай, апанаванай злой воляй, але ж я не перастаю губляць надзеі на духоўнае аздараўленне праз прызнанне і прыняцце памылак.

«Я выходзіў маліцца і на вуліцы і на плошчы ды не лічу сябе парушальнікам закону»

– Вы актыўны ўдзельнік і рэальных акцыяў пратэсту. Вашая місія, як святара і прапаведніка, прамаўляць да паствы. Чаму тады вы не толькі навучаеце ды прапаведуеце, але і дзейнічаеце?

– Я грамадзянін Рэспублікі Беларусь, і мая актыўная грамадзянская пазіцыя вызначаецца менавіта гэтай акалічнасцю. А як святар і вернік я ўдзельнічаю ў змаганні дабра і зла. І заўсёды станаўлюся на бок дабра. Грамадзянін-каталік не мае права выконваць законы, якія супярэчаць сумленню. Сапраўды, я выходзіў маліцца і на вуліцы і на плошчы ды не лічу сябе парушальнікам закону, бо гэта маё права, што вынікае з канстытуцыі. Закон жа парушаюць тыя, хто робіць немагчымым рэалізоўваць канстытуцыйныя правы.

Ксёндз Вячаслаў Барок (у цэнтры). Фота: Тина Палынская / Facebook

– Што павінен зрабіць Касцёл, каб выкараніць злое?

– Перадусім Касцёл мае даваць маральную ацэнку, казаць ясна, дзе зло, а дзе дабро, і прапаведаваць сацыяльнае вучэнне. Апошняе дакладна сфармуляванае. Салідарнасць, агульнае дабро і субсідыярнасць – галоўныя прынцыпы гэтага вучэння, якое грунтуецца на галоўных каштоўнасцях грамадскага жыцця: праўдзе, справядлівасці, свабодзе і любві. Праз пастырскую дзейнасць праяўляецца любоў на практыцы. Уся іншая дзейнасць Касцёлу, прапаведніка і верніка, без практычнай любові, без «любові палітычнай», пра якую выказваўся Папа Францішак, ёсць усяго толькі блефам і самападманам. Канечне, калі кажу пра палітыку, то не маю на ўвазе барацьбу за ўладу, але клопат пра агульнае дабро. А ў ім кожны хрысціянін мае абавязак прымаць удзел.

У Беларусі з розных прычынаў хрысціянскія цэрквы недастаткова прапаведуюць сацыяльнае вучэнне. Таму нярэдка ў вернікаў няма элементарнага разумення, і палітыка атаясамліваецца з сакраментальным злом. А гэта не так.

– Як ставілася і ставіцца кіраўніцтва Касцёлу да вашай актыўнай святарскае і грамадзянскае пазіцыі? Ці ёсць прынцыповыя разыходжанні ў бачанні цяперашняй сітуацыі паміж вамі і касцельным іерархамі?

– Іерархі, якія служаць Богу і Касцёлу, заўжды радуюцца, калі той ці іншы святар знаходзіць дадатковыя магчымасці выйсці па-за сцены касцёлу, каб шырэй прапаведаваць Божае Слова. Паколькі задача любога біскупа наглядаць, каб казанні святара не выходзілі за межы вучэння Касцёлу, то адсутнасць крытычных заўваг у мой бок паказвае на тое, што я прапаведую згодна з навучаннем Касцёлу. Кожны святар мае права на сваю грамадзянскую пазіцыю, але важна, каб яна супадала з сацыяльным вучэннем Касцёлу. Асабіста для мяне апошняе мае істотнае значэнне, як і тое, каб грамадзянская пазіцыя не супярэчыла духу Евангелля. У снежні, калі адбылося маё затрыманне і калі я адбываў суткі, то біскуп Юрый Касабуцкі і публічнымі словамі, і малітоўна выказаў мне падтрымку. Як і мой непасрэдны кіраўнік біскуп Алег Буткевіч. Была афіцыйная заява з нагоды майго затрымання. Чаму няма цяпер нейкай афіцыйнай заявы на другую хвалю пераследу мяне як святара, я не гатовы адказаць. Адчуваю еднасць і вялікую малітоўную падтрымку з боку маіх цяперашніх і ранейшых парафіянаў. Гэта самая вялікая падтрымка, якую яны могуць аказаць у гэтай сітуацыі.

Ксёндз Вячаслаў Барок. Фота: viachaslau_barok / instagram

– Можаце распавесці пра планы на бліжэйшую будучыню? Чаго чакаць вашым актыўным слухачам ад блогера Вячаслава Барка?

– Пастараюся быць верным сваім жа ідэалам. Планую і надалей звяртацца да сваіх слухачоў праз магчымасці YouTube-каналу. Канечне, ад мяне залежыць не так шмат, бо ўсім кіруе Пан Бог. Але тое, што залежыць асабіста ад мяне, тое не зменіцца. Мая рыторыка і пазіцыя не памяняюцца. Бо іншае сталася б сведчаннем, што я не быў свабодны на радзіме. Мэта майго жыцця і прапаведавання – перамагчы зло. Не чыноўніка, не канкрэтнага чалавека, а выкараніць зло. У сваіх казаннях, як і раней, буду думаць і дакладна, уважліва падбіраць словы для таго, каб мяне не толькі пачулі, але і зразумелі. Асабліва тыя, хто не з намі, хто творыць зло, хто памыляецца. Гэта спроба даць ім магчымасць пакаяцца тут, пакуль яны яшчэ на гэтай зямлі.

Стэфан Глушакоў belsat.eu

Шаноўныя чытачы! Krynica.info з’яўляецца валанцёрскім праектам. Нашы журналісты не атрымліваюць заробкаў. Разам з тым праца сайту патрабуе розных выдаткаў: аплата дамену, хостынгу, тэлефонных званкоў і іншага. Таму будзем радыя, калі Вы знойдзеце магчымасць ахвяраваць сродкі на дзейнасць хрысціянскага інфармацыйнага парталу. Пералічыць сродкі можна на тэлефонны нумар Velcom: +375 29 6011791. Па магчымых пытаннях звяртайцеся на krynica.editor@gmail.com




Блогі