Мінскі святар распавёў пра тое, як выкладае студэнтам педуніверсітэта астраномію

Минский священник рассказал

Намеснік старшыні Сінадальнага інфармацыйнага аддзела БПЦ, клірык мінскага прыходу прападобнага Серафіма Сароўскага протаіерэй Аляксандр Шымбалёў — яшчэ і выкладчык астраноміі Беларускага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта ім. Максіма Танка.

Протаіерэй Аляксандр выкладае з 1996 года, ён аўтар 20 кніг і некалькіх падручнікаў па астраноміі.

Пра тое, як вера ў Бога спалучаецца з верай у зоркі протаіерэй Аляксандр распавёў «Літаратурнай газеце». Гутарку размясціў  сайт БПЦ.

«Імкненне падзяліць зоркі і Бога — выключна элемент атэістычнага мыслення, доўгія гады ўзмоцнена культывіруецца ў нашым грамадстве. Да гэтага з самых старажытных часоў ніхто гэтых тэрмінаў не падзяляў, хутчэй наадварот, бачны нам Сусвет даказваў боскі пачатак усяго існага. Узгадайце старажытны прынцып пазнання: даведайся Творцу праз тварэнне, гэта значыць «натуральнае богапазнаньня». Гэта настолькі проста, што нават чалавеку, яшчэ не навучыўся размаўляць з Богам праз малітву, адкрываецца светлы шлях ісціны праз сузіранне прыгажосці і гармоніі светабудовы, праз разнастайнасць і бясконцасць усяго існага», — разважае святар.

«Святар не павінен быць адарваны ад жыцця. Гэта мы крыху здзічэлі ў аднастайнасці мінулага стагоддзя. Да 1917 года ні ў каго не выклікала здзіўлення, калі за універсітэцкай кафедры, у анатамічным тэатры, за выкладчыцкім сталом гімназіі або рэальнага вучылішча стаяў чалавек, якога праз некалькі гадзін можна было сустрэць у храме ўжо ў іерэйскім, а то і архірэйскім адзенні. І фізіка, і багаслоўе спасцігаюць навуковымі метадамі законы быцця, матэрыі, духоўных асноў чалавека і грамадства. Яны могуць і не перасякацца, існаваць асабняком, але падспудна дапаўняць адзін аднаго і больш поўна ўяўляць карціну нашага свету», — дапаўняе ён.

Чаму, гледзячы на зоркі, мы думаем пра вечнасць? У айца Аляксандра адказ на гэтае пытанне ёсць: «Чалавек з часу ўсведамлення сябе чалавекам ведае аб канечнасці свайго зямнога жыцця, але не баіцца смерці. Для фізічных і сацыяльных навук гэта загадка, а тэалогія дае вельмі лаканічны адказ — усё ў вобразе Творцы, які жыве ў кожным з нас. Бо чалавек створаны патэнцыйна несмяротным, і, нават таго не ўсведамляючы, мы пра гэта ведаем і памятаем. Таму чалавек жыве так, як быццам будзе жыць вечна. Аднак многія з нас настолькі гэты вобраз у сабе зацяняюць, што зусім адпадаюць ад свайго Стваральніка. І тады з’яўляюцца розныя страхі».

Нагадвае святар і пра тое, што астраномія мае мала агульнага з астралогіяй. Тым больш з яе прымітыўнымі формамі, ад гараскопаў да хатніх абрадаў. «Старое паганскае часта змешваецца з хрысціянскім. Яскравы прыклад — таксама модны цяпер культ Санта Муэрте, які сумяшчае ў сабе элементы старажытных культаў майя і ацтэкаў з каталіцызмам. Людзей вабіць магізм — жаданне атрымаць нейкія выгоды праз нескладаныя маніпуляцыі, без глыбокай духоўнай працы», — тлумачыць айцец Аляксандр.

На пытанне, ці з’яўляецца ён чалавекам Усходу ці Захаду, протаіерэй Аляксандр Шымбалёў адказвае коратка: чалавек свету. На сённяшні яго любімая кніга — «Хазарскі слоўнік» Міларада Павіча.

Шаноўныя чытачы! Krynica.info з’яўляецца валанцёрскім праектам. Нашы журналісты не атрымліваюць заробкаў. Разам з тым праца сайту патрабуе розных выдаткаў: аплата дамену, хостынгу, тэлефонных званкоў і іншага. Таму будзем радыя, калі Вы знойдзеце магчымасць ахвяраваць сродкі на дзейнасць хрысціянскага інфармацыйнага парталу. Па магчымых пытаннях звяртайцеся на krynica.editor@gmail.com




Блогі