«А Я ратую…» Сярод разбурэнняў і абстрэлаў Бог паднімае абуджэнне ва Украіне

Епіскап Віталь Коган распавёў аб тым, як сярод разбураных гарадоў і лёсаў ва Украіне Гасподзь ратуе тысячы людзей па ўсёй краіне. На прыкладзе царквы ў горадзе Мікалаеве служыцель паказаў, як гэта адбываецца.


«Царква адчыніла свае дзверы для ўсіх людзей, і шмат хто пачаў прыходзіць на богаслужэнні. За неверагодна кароткі час залы царквы сталі перапоўнены людзьмі, многія з якіх у першы месяц абстрэлаў нават не хацелі ісці дадому, застаючыся начаваць і верачы, што Гасподзь абароніць іх там.
Якая дзіўная магчымасць для Дабравесця! Гэтыя людзі слухалі Слова, схілялі галовы, прымалі Хрыста як Збавіцеля і сёння ўжо далучыліся да царквы.
Царква вельмі хутка вырасла. У сакавіку яна налічвала менш за 200 чалавек, сёння ж больш за 5 тысяч людзей прыходзяць на працягу тыдня.
Некалькі тыдняў таму мы адпраўлялі гуманітарны груз у Мікалаеў, і я таксама паехаў, каб пазнаёміцца ​​з епіскапам. Было каля 10 гадзін раніцы, мы пілі гарбату ў кабінеце епіскапа, калі нехта пастукаў у дзверы.
Гэта аказаўся мужчына, які прывёў разам з сабой больш за сто чалавек — усе яны работнікі аднаго з прадпрыемстваў горада. У тую раніцу адна з ракет патрапіла на тэрыторыю гэтага прадпрыемства. Людзі, прыйшоўшы на працу і бачачы ўсю разруху і абвалы, былі не ў стане штосьці рабіць ад шоку.
Адзін з іх, наш брат, прапанаваў ім пайсці ў царкву і памаліцца, перш чым рабіць нешта далей. Ён і прывёў іх усіх. Епіскап прапанаваў мне падзяліцца з імі Евангеллем. Наколькі гэта было дзіўна!
У канцы кароткага слова я прапанаваў тым, хто гатовы прыняць Ісуса, устаць для малітвы, і абсалютна кожны з іх падняўся.
У гэтую нядзелю мы зноў наведалі Мікалаеў і былі на вячэрнім служэнні. На ім было каля 2000 чалавек, 90% з іх — нованавернутыя, якія толькі робяць свае першыя крокі да Бога.
Я перажываў такі рух толькі ў пачатку 90-х, калі распаўся Савецкі Саюз і мы прапаведавалі ў Сібіры, а людзі ішлі плынню. Ці маглі мы здагадвацца, што падчас вайны будзе такі моцны рух людзей да Бога? Царквы перапаўняюцца. Хто б з нас мог падумаць, як будзе дзейнічаць Бог!
Падчас таго богаслужэння завыла сірэна, але ніхто з людзей не ўстаў з месца, нягледзячы на ​​тое, што напярэдадні 38 ракет было выпушчана па Мікалаеве.
Людзі зараз кладуцца спаць з невядомасцю і не ведаюць, ці прачнуцца на наступную раніцу. І ў гэтыя часы, часы ўзрушэнняў, Бог незвычайна дзейнічае і ратуе людзей.
Не так даўно ў маёй жонкі быў сон, дзе скрозь кадры разбураных будынкаў, яна тройчы пачула фразу: “А Я ратую…”.
Бачачы царкву ў Мікалаеве, я быў забіты любоўю Айца. Такое пачуццё, што падчас болю, крызісу і пакут Айцец яшчэ бліжэй абдымае нас і кажа: “Не бойся, бо Я з табою”.

 

Шаноўныя чытачы! Krynica.info з’яўляецца валанцёрскім праектам. Нашы журналісты не атрымліваюць заробкаў. Разам з тым праца сайту патрабуе розных выдаткаў: аплата дамену, хостынгу, тэлефонных званкоў і іншага. Таму будзем радыя, калі Вы знойдзеце магчымасць ахвяраваць сродкі на дзейнасць хрысціянскага інфармацыйнага парталу. Па магчымых пытаннях звяртайцеся на krynica.editor@gmail.com




Блогі