Аб мастацтве і родавых патугах

childbirthfe-574956

“Дзеткі мае, якімі ізноў мучуся ў радзінах, пакуль ня знойдзе абраз свой у вас Хрыстос!” (Галатаў 4:19)

Магчыма пачуўшы назву пропаведзі, вы падумалі: «Ну, якая ж сувязь паміж патугамі, якія перажывае жанчына падчас родаў, і мастацтвам?! Што за дзіўная назва пропаведзі?! Не, вядома, аб радавых патугах у тэксце быццам бы ідзе гаворка, але прычым тут мастацтва?!» Я адкажу, што ў прынцыпе я прыдумаў такую ​​назву ў рэкламных мэтах, каб стварыць інтрыгу, выклікаць цікавасць да маёй пропаведзі. Тым не меней, назва не проста часткова, але цалкам заснавана на прачытаным намі тэксце Пісання, а не проста пустая фантазія. Грэцкі арыгінал гучыць прыкладна так: «Дзеці мае, нараджаючы якіх, трываю патугі. Да часу, пакуль Хрыстос не будзе злеплены ў вас». Нават больш правільна, з пункту гледжання граматыкі, было б сказаць «зваяны». Скульптуру не лепяць, а ваяюць, як карціну не малююць, а пішуць. Вось на падставе перакладу, я і назваў сваю пропаведзь.

Аб патугах

Зараз аб тым жа, але без гумару. Звярніце ўвагу на перажыванне Паўла. Ён быў настаўнікам і заснавальнікам цэркваў у Галатыі, ён дзень і ноч вучыў іх асновам веры. Гэта было нялёгка, і гэты працэс працягваўся нават пасля яго ад’езду. Паглядзіце, ён піша: «Я зноў пакутую ў родавых болях». Больш за тое, ён піша, што будзе трываць гэтыя болі да таго часу, пакуль у іх не будзе вылеплены Хрыстос.

Звярніце ўвагу на сцвярджэнне, якое я зараз выкажу, і запомніце яго. Гэта будзе вельмі важна ў рамках разумення гэтай пропаведзі. Сапраўдныя пастыры, якіх паставіў Гасподзь у сваёй Царкве, будуць перажываць пра тых, хто давераны ім Хрыстом, перажываць пра тое, каб Хрыстос быў злеплены (сфармаваны) усярэдзіне кожнага з іх паствы.

Пра статуя Хрыста

Адзіная выява Хрыста, якое мае права існаваць на законных падставах, і якая пры гэтым з’яўляецца найвыдатнейшым з твораў мастацтваў, гэта статуя Хрыста ўнутры нас.

Што ж гэта за вобраз такі? Што з сябе ўяўляе? Чытаючы тэкст, людзі часам яго няправільна разумеюць. Яны мяркуюць, што тэкст вучыць хрысціян правільна жыць, наследуючы Хрысту і яго паводзінам, але гэта не так. Хрысціянін, вядома ж, павінен жыць і паступаць правільна, і гэтаму вучаць іншыя месцы Пісання. Іншыя, але не гэта. Шчыра прызнаюся, я ўзяў гэты верш для пропаведзі, бо планаваў казаць пра тое, як у сваіх учынках, жывучы ў гэтым свеце, мы павінны пераймаць Хрысту, але… тэкст не гаворыць пра гэта.

Так пра што ж кажа тэкст? — спытаеце вы. Тэкст кажа пра праведнасць па веры ў Хрыста. Галатыйскія цэрквы падвергліся ўплыву юдаістаў, якія сцвярджалі, што адной толькі веры ў Хрыста недастаткова, каб атрымаць апраўданне перад Богам, трэба яшчэ захаванне ўсяго закона з яго абрадавым складнікам. У тэксце згадваецца пра абразанне (прычым гэта практычна асноўнае пытанне паслання), а гэтак жа ў 10 вершы чацвёртага раздзела апостал піша: «назіраеце дні, месяцы, поры і гады». Гэта каляндарны цыкл рэлігійнага года. Па сутнасці, гаворка ідзе пра ўваходжанне ў Запавет (абразанне) і знаходжанні ў ім (літургічны каляндар), але і першае, і другое мы маем у Хрысце. Мы ўваходзім у Запавет з Богам праз веру ў Ісуса Хрыста, і жывём у гэтым запавеце не шляхам захавання Закона, а таксама верай у Ісуса Хрыста. Толькі Ісус з’яўляецца гарантыяй таго, што мы застанемся ў гэтым Запавеце, а не тое, наколькі ў дасканаласці мы выконваем прадпісанні Закона.

Зараз давайце адкажам на пытанне: «Што значыць вылепіць Хрыста ўнутры нас». Думаю, вы ўжо зразумелі, што гаворка ідзе пра веру ў Ісуса, але не проста аб веры ў Яго, а пра веру ў апраўданне Хрыстом, і выключна Хрыстом. У галатыйскіх вернікаў з гэтым былі праблемы, яны спрабавалі замест веры ў Хрыста вылепіць ў сабе помнік сабе любімым. Гэты помнік звычайна ваяецца тады, калі мы, не зразумеўшы вучэння Бібліі пра выратаванне, ставім упор у бок правільнасці учынкаў.

Сучасныя хрысціяне вельмі часта следуюць прыкладу галатыйцаў. Вучэнне пра выратаванне па веры ў Хрыста не пранікае ў іх сэрца, а таму яны займаюцца ілжэмастацтвам, ваяючы ў сабе не Хрыста, а помнік свайму эга.

Запомніце, і хай гэта пракрадзецца ў вашы сэрцы да самых іх глыбінь: «У нас павінен быць злеплены Хрыстос»! Гэта значыць, што мы павінны выразна засвоіць, што толькі верай у Хрыста мы робімся годнымі увайсці ў Запавет Божы і быць у ім вечна.

І зараз хачу нагадаць вам сказанае раней аб сапраўдных пастырах царквы Хрыстовай. Яны клапоцяцца, каб у іх пастве была выставачная зала са скульптур Хрыста, зваяных у кожным верніку. Праўдзівыя пастыры займаюцца сапраўдным мастацтвам, а не апускаюць дзяцей Божых у маралізм і законнасць.

Меркаванні аўтараў блогаў могуць не супадаць з меркаваннем рэдакцыі Krynica.info

удальёёў

Сяржук Удальёў. Пастар Эвангелічнай рэфармацкай царквы (Мінска-Магілёўская дыяцэзія), прэзбітэрыя святога Ансэльма, CREC. Магістр багаслоўя. Нарадзіўся 5 ліпеня 1976 года.

24 траўня 2017 | Блогі | Тэгі: ,



Блогі