Крык

крык

Высакамерна пра смерць не думаючы,
На заўтрашні дзень строіць планы, пісаць спіскі.
Бясконца сябе і іншых ад нечага лечачы,
Не паспець жыць, а яно так блізка.

Заўтра, учора. Што было ці не здарыцца?
Які раз стане апошнім? Які ёсць лепшы?
Сённяшні. На калені кінуцца і прызнацца,
Што ўсё-такі хочаш жыць і не просіш рэшты.

Што ёсць? – ты не можаш ацэнку даць,
Ты не Бог. Цані лепш ціхія галасы,
Тых, хто жадае дакрычацца, застацца,
Проста так, побач спаць, распусціўшы валасы.

У каго ёсць, у каго часу няма – чым розныя?
І куды ім трэба ісці, тым, каму вечна пара ісці?..
Будзем аплакваць дні свае горкія-слёзныя?
Будзем са смеццевай кучы пышна цвісці?

Не забірай рукі, мяккая, пышная пані.
Можа, апошні ўжо дзень для свавольнай размовы.
Я не адпускаю цябе ў гэта выгнанне,
Я зноў не паспела сказаць галоўныя словы.

Меркаванні аўтараў блогаў могуць не супадаць з меркаваннем рэдакцыі Krynica.info

Nina

Журналіст, паэт.
Самая нелюбімая фраза: “А давай ты напішаш пра мяне артыкул”.
Самая шануемая цытата: “Вялікія воды не могуць патушыць любові, і рэкі не зальюць яе. Калі б хто даваў усе багацці дома свайго за любоў, ён быў бы адрынуты з пагардай” (Песні Песняў 8:7).

24 лютага 2016 | Блогі | Тэгі: , ,



Блогі