Спатканне з мудрасцю

стаю

14 I ангелу Ляодыкійскае царквы напішы: Вось што кажа Амін, сьведка верны й справядлівы, пачатак тварэньня Божага: 15 Ведаю ўчынкі тваі, што ты ані сьцюдзёны, ані гарачы; о, каб-жа ты быў сьцюдзёны або гарачы! 16 Дык вось, дзеля таго, што ты цёплы, а не сьцюдзёны ані гарачы, Я выкіну цябе із вуснаў Маіх. 17 Бо кажаш: я багаты і разбагацеў і ні ў чым ня маю патрэбы, і ня ведаеш, што ты гаротны і мізэрны, і ўбогі, і сьляпы, і голы. 18 Раджу табе купіць у Мяне золата, ачышчанае ў вагні, каб разбагацеў; ды белую вопратку, каб апрануўся, ды каб ня выявіўся сорам нагасьці тваей; ды мазяй вочнаю памаж вочы твае, каб бачыў. 19 Я, каго люблю, дакараю й караю; дык будзь старэнны й пакайся. 20 Вось, стаю пры дзьвярох і стукаюся; калі хто пачуе Мой голас і адчыніць дзьверы, Я выйду да яго і буду вячэраць з ім, дый ён са Мною. 21 Хто пераможа, дам яму сесьці са Мною на пасадзе Маім, як і Я перамог і сеў з Айцом Маім на пасадзе Ягоным. 22 Хто мае вуха, слухай, што Дух цэрквам гавора. (Адкр. 3:14-22; пераклад Лукаша Дзекуця-Малея і Антона Луцкевіча – рэд.)

Уступ: Цэнтральным вершам гэтай пропаведзі будзе дваццаты верш. На яго падставе была прыгатавана і прачытана велізарная колькасць пропаведзяў. Мастакі нават пісалі карціны з сюжэтам грукаючага ў дзверы Хрыста. Ёсць песня, у якой наступныя словы: «В двери закрытые поздней порой кто-то стучит, кто-то стучит… Отзыва нет, и усталой рукой, кто-то стучит, стучит. Это Спаситель у двери стоит, Кротко стучит, нежно стучит. Сердце открой — Он недуг исцелит, снова Христос стучит. Обычно христиане используют этот стих, что бы показать грешникам, не уверовавшим во Христа, как Иисус любит их, и как терпеливо ждет, «когда они откроют двери сердца своего для Него». Вы звярнулі ўвагу на апошнюю фразу? Так. Прыхільнікі свабоднай волі паказваюць на гэты верш, каб пацвердзіць сваю правату, маўляў няма ніякага дзейснага паклікання, Хрыстос толькі прапануе нам пакаяцца і чакае нашага водгуку. Але ўсе яны не правы! Значэнне гэтага верша не такое, як яны прывыклі думаць. Такім чынам, гэта пасланне да Лаадыкійскай царквы канчаецца словамі: «Хто мае вуха, слухай, што Дух цэрквам гавора». Мы нарэшце павінны пачуць, што тут на самай справе гаворыцца.

Пасланне да царквы

Першае, на што трэба звярнуць увагу, што гэты верш стаіць у кантэксце аднаго з сямі пасланняў, якія Хрыстос загадвае Яну перадаць у царкве Малой Азіі. Гэта пасланне не адрасавана няверуючым, якіх заклікае Хрыстос да пакаяння і веры ў Яго. Яно адрасавана вернікам, людзям, якія публічна вызнаюць сваю веру ў Ісуса і з’яўляюцца членамі царквы. Ужо адно гэта павінна абвергнуць тэорыю стукаў у сэрца грэшнікаў Хрыста. Але гэта яшчэ не ўсе аргументы, бо нам трэба будзе паслухаць голас Духа яшчэ. Каб пачуць, што ён скажа нам яшчэ праз гэтае слова.

Такім чынам, як я ўжо сказаў, пасланне адрасавана царкве, вернікам, людзям, якія з’яўляюцца членамі царквы. Таму, гэта пасланне адрасавана і нам. Будзем уважлівыя да пачутаму.

Пасланне пра мудрасць

Другое, што нам трэба ведаць пра «грукаючага ў дзверы Хрыста», каб зразумець сэнс верша, што верш з’яўляецца алюзіяй, г.зн. ён адсылае нас у глыбіні Пісання. Па сутнасці, гэта спасылка на іншы тэкст Пісання, а не самастойнае самадастатковая выказванне. Каб зразумець яго, нам трэба звярнуцца да тэксту, на які спасылаецца тут Хрыстос.

Гэты тэкст, гэта ўрывак з кнігі прыпавесцю – восьмы і пачатак дзевятага раздзелаў: «1.  Ці-ж ня мудрасьць кліча і ці ня розум узвышае свой голас? 2.  Яна становіцца на высокіх месцах пры дарозе і на раздарожжы; 3.  яна кліча каля брамаў пры ўваходзе ў горад, пры ўваходзе ў дзьверы…. 1 Мудрасьць збудавала дом свой, выцесала сем ягоных слупоў, 2.  пабіла быдла сваё, разьвяла віно сваё і прытагавала свой стол; 3.  разаслала слугаў сваіх, абвяшчаючы з меставых вышыняў: 4.  – хто неразумны заходзь сюды, а да дурных гаворыць: 5.  – прыйдзеце, ешце хлеб мой і пійце разьведзенае мною віно; 6.  пакіньце нярозум і жывеце і хадзеце шляхом розуму» (Пераклад Леаніда Галяка – рэд.). Па сутнасці, гэта кароткі пераказ зместу гэтых раздзелаў.

Каб пераканацца ва ўзаемасувязі гэтых двух тэкстаў Пісання, паглядзіце, калі ласка, на тое, як прадстаўляецца Хрыстос у пачатку паслання да Лаадыкійскай царквы, 14 верша: «Вось што кажа Амін, сьведка верны й справядлівы, пачатак тварэньня Божага». А цяпер паглядзіце, што кажа пра сябе мудрасць у кнізе Прыпавесцяў 8:22-24: «Гаспод меў мяне на пачатку Свайго шляху, раней усіх часоў; 23.  ад веку я памазаная, ад пачатку, раней існаваньня зямлі. 24.  Я радзілася раней, чым былі ўстаноўленыя пропасьці, калі ня было яшчэ крыніцаў з вадою».

Звяртаючыся з выкрывальным пасланнем да Лаадыкійскай царквы, Хрыстос кажа, што Ён ёсць тая мудрасць, якая спрабуе дастукацца да народа Божага з Кнігі Прыпавесцяў. Там ёсць яшчэ адна жанчына, але яна неразумная. Яна таксама садзіцца на вуліцах на бачным месцы і зазывае да сябе. Яна зазывае дурняў: «хто дурны заходзь сюды, а маларазумным сказала яна:
17.  крадзеныя воды саладзейшыя і захаваны хлеб прыемны
“. Яна супрацьлегласць мудрасці. Бачыце, у чым ідэя тэксту? Глупства цягне чалавека да граху, парушэння Божых законаў. А мудрасць заключаецца ў страху Гасподнім. Мудры чалавек аддаляецца ад граху, таму што мудрасць прыводзіць да выканання Божай волі.

Неразумнасць лаадыкійцаў

Такім чынам, у чым жа бракавала мудрасці ў Лаадыкійскай царквы? Мы ўбачылі ўзаемасувязь гэтага ўрыўка і слоў Хрыста з Кнігай Прыпавесцяў. Мы ўбачылі, што там мудрасць заклікае нас выдаляцца ад граху і імкнуцца жыць паводле запаведзяў Божым. І цяпер давайце падрабязней разгледзім само пасланне Лаадыкійскай царквы.

Вершы 14-15: «15 Ведаю ўчынкі тваі, што ты ані сьцюдзёны, ані гарачы; о, каб-жа ты быў сьцюдзёны або гарачы! 16 Дык вось, дзеля таго, што ты цёплы, а не сьцюдзёны ані гарачы, Я выкіну цябе із вуснаў Маіх». Энцыклапедыі кажуць, што старажытная Лаадыкія была багатым горадам, якія займаўся вытворчасцю воўны і гандлем, акрамя таго, ён быў размешчаны каля гарачых тэрмальных гаючых крыніц, з’яўляўся своеасаблівым санаторным горадам, куды людзі прыязджалі лячыцца. Але халодная вада паступала ў горад па дзесяцікіламетровым вадаправодзе. Верагодна сэнс слоў пра тэмпературу неяк звязаны з гэтым. Лаадыкійцы добра ведалі цану гарачай і халоднай вадзе. Гарачая вада карысная для лячэння, халодная карысная для пітва, але вось цёплая вада, яе і піць не прыемна і для лячэння яна не падыходзіць. Сэнс гэтых слоў у бескарыснасці лаадыкійаў для Хрыста. Прычым іх стан на гэтулькі не прыемны Яму, што Ён «выкіне іх з вуснаў», што па сэнсе павінна перакладацца як «плюну», ці нават «званітую». (гэта яшчэ раз дае нам зразумець, што вобраз тычыцца менавіта да смакавых якасцях «цёплай» вады).

Такім чынам, што менавіта не так з вернікамі ў Лаадыкіі? Хрыстос тут жа дае тлумачэнне: «Бо кажаш: я багаты і разбагацеў і ні ў чым ня маю патрэбы».

Што ж дрэннага ў тым, што чалавек разбагацеў? Ды нічога дрэннага. Праблема не ў багацці, а ў тым, што вернікі з Лаадыкійскай царквы настолькі былі захопленыя эканамічнымі працэсамі свайго горада, што гэта рабілася сэнсам іх жыцця. Яны быццам бы хадзілі ў царкву, але верагодна гэтым усё і абмяжоўвалася. Верагодна, яны былі нядзельнымі хрысціянамі, хто пра Хрыста кажа толькі падчас набажэнства, але ў паўсядзённым жыцці не кіруецца яго запаведзямі. Яны ідуць на кампраміс са сваім сумленнем, каб зарабіць пабольш грошай. Верагодна, іх багацце было зароблена не зусім сумленным шляхам. Мы робім такія здагадкі ў святле Яго алюзіі на выкрыцце мудрасці ў Кнізе прыпавесцяў. Праблема не ў багацці, праблема ў ладзе нашага жыцця. Ці сапраўды мы хрысціяне ў сваім паўсядзённым жыцці? Ці выяўляем мы вобраз Хрыста за сценамі залы набажэнстваў? Вось у чым пытанне.

«Я багаты і ні ў чым не маю патрэбы» – казалі яны сабе. Але Хрыстос кажа ім: «На самой справе ўсё не так. Ты жабрак, голы і сляпы». І праблема ў тым, што ты не заўважыў гэтага нават. Фраза: «і ня ведаеш, што ты…» у арыгінале гучыць: «А ці не ўбачыў». Гэта значыць, Хрыстос кажа: «ты кажаш, што ў цябе ўсё выдатна, паўната і дастатак, але ты сёе-тое разгледзеў. Ты не заўважыў, што на самой справе ты ўжо даўно голы ў маіх вачах”. Сябры мае, для нас важна быць уважлівымі да свайго жыцця, назіраць за сабой. Для нас вельмі важна не прагледзець у сваім жыцці, як мы раптам можам састынуць да Хрыста, быўшы захопленымі жыццёвай мітуснёй і клопатамі.

Паглядзіце на 18 верш. Ведаеце ў чым розніца паміж законніцтвам і ласкай Хрыста? Хрыстос не толькі выкрывае, Ён дае сродак для лячэння. «Раю табе ў Мяне купіць сапраўднае багацце» – парадокс у тым, што Хрыстос дае праўдзівае багацце бясплатна. Ён не патрабуе грошай. У Іс.55:1 мы чытаем: «Гэй, усі ўсьмяглыя, ідзіце да водаў, і вы, срэбра ня маючыя, ідзіце, купляйце й ежча, ідзіце, купляйце бяз срэбра а дарма, віно а малако» (пераклад Янкі Станкевіча – рэд.).

Звярніце ўвагу яшчэ на адну фразу. Хрыстос прапануе купіць у яго акрамя ўсяго іншага і мазь, каб памазаць свае вочы. Лаадыкія была між іншым вядомая вытворчасцю гаючай мазі для вачэй. Яны зараблялі на вочнай мазі грошы, а самі прагледзелі сваю галізну. Выснова – гэтая мазь не дапамагае ў духоўных пытаннях. Толькі Хрыстос можа па-сапраўднаму адкрыць нашы вочы, каб мы бачылі сапраўднае сваё становішча.

Выснова: Такім чынам, што ж рабіць, калі мы знайшлі за сабой, што сталі падобныя на вернікаў з царквы ў Лаадыкіі. Калі гэта адбылося, значыць Хрыстос ужо вышмараваў нашы вочы сваёй гаючай маззю, і мы змаглі ўбачыць сваю галізну. Наступным крокам павінна стаць пакаянне: «Будзь руплівы і пакайся, кажа Ён». Пакаянне мае на ўвазе МЕТАНОЮ – павярнуцца ў іншым накірунку, стаць жыць па-іншаму. Жыць не як дурны, у каго няма мудрасці, а таму ён імкнецца жыць у граху, быць несумленным ў сваім бізнэсе, быць несумленным з блізкім, або быць прагным. Але жыць мудра, аддаляючыся ад граху. У чым жа мудрасць? Каб чытаць Божае Слова – Біблію, разважаць над ім і імкнуцца жыць па загадзе Яго. Выбар просты, альбо глупства і грэх, альбо адгукнуцца на заклік мудрасці, прыйсці на вячэру на спатканне з ёй.

Меркаванні аўтараў блогаў могуць не супадаць з меркаваннем рэдакцыі Krynica.info

удальёёў

Сяржук Удальёў. Пастар Эвангелічнай рэфармацкай царквы (Мінска-Магілёўская дыяцэзія), прэзбітэрыя святога Ансэльма, CREC. Магістр багаслоўя. Нарадзіўся 5 ліпеня 1976 года.

01 снежня 2015 | Блогі | Тэгі: ,



Блогі