Уцекачы ў Еўропе. Адказ Ангелы Меркель ксенафобам

меркель«Вы баіцеся ісламізацыі? Тады пачніце хадзіць у царкву! Давайце адважымся сказаць, што мы хрысціяне», – так Ангела Меркель адказала ксенафобам. Гэтыя словы сёння актуальныя і для Беларусі.

Крызіс, выкліканы з’яўленнем сотняў тысяч бежанцаў у Еўропе, становіцца ўсё больш вострым. І адзін з асноўных аргументаў праціўнікаў іх прыёму – уцекачы-мусульмане нясуць пагрозу для хрысціянскай культуры. У адказ на гэта лідар хрысціянскіх дэмакратаў, канцлер Нямеччыны Ангела Меркель адказала заклікам больш актыўна вызнаваць хрысціянства:

«Ва ўсіх нас ёсць шанец спавядаць нашу рэлігію, калі толькі мы практыкуем яе і верым. Давайце адважыцца сказаць, што мы хрысціяне, тады ў нас хопіць смеласці, каб уступаць у дыялог з мусульманамі».

Спадарыняй Меркель былі вымаўленыя абсалютна правільныя па сутнасці сваёй словы (не важна, ад сябе асабіста або з падачы дарадцаў, але правільныя на 100%).

Англіканская царква штогод закрывае каля 20 храмаў. У Даніі прыблізна 200 цэркваў лічацца закінутымі або рэдка наведвальнымі. За апошнія 10 гадоў рымска-каталіцкая царква закрыла ў Германіі каля 515 парафій. І на гэтым фоне заяўляць пра тое, што ўцекачы-мусульмане – асноўная пагроза хрысціянству, проста глупства. Галоўная пагроза хрысціянскім каштоўнасцям і хрысціянскай культуры – абыякавасць да сваёй веры саміх хрысціянаў.

Заклік Ангелы Меркель не менш актуальны і для Беларусі. У нашай краіне незлічоная колькасць уласных праблем. Ці можа наша дзяржава пахваліцца эфектыўным рашэннем хоць бы адной? Або грамадства? (Бывае так у развітых краінах, калі дзяржава не можа ці не хоча вырашаць праблемы людзей – грамадзяне дамагаюцца прыняцця патрэбных рашэнняў ад урада. Але, як бачым, гэта не ў нашым выпадку.) Не – не можа. Але пры гэтым абурацца з нагоды «няправільнай» ўнутранай палітыкі ЕС – мы лічым, што маем права.

Нема лямантаваць пра маральнае раскладанне Еўропы, і пры гэтым займаць першыя месцы па алкагалізацыі, колькасці самагубстваў, разводаў, абортаў – проста ганебна. Ганебна крытыкаваць унутраную палітыку ЕС, прыкрываючыся нібыта хрысціянскімі каштоўнасцямі Беларусі. Ганебна хоць бы таму, што ў Германіі і Польшчы – часткі «амаральнай Еўропы» – аборты па-за законам. «Хрысціянская» Беларусь (як і «суперхрысціянская» Расія) – займаюць першыя месцы па ліку сем’яў, якія вырашылі знішчыць ненароджанае дзіця. На гэтым фоне нават праблема алкагалізацыі нашай краіны адыходзіць на другі план…

Ксенафобія ж падобная нацызму. Нічога агульнага з хрысціянскімі каштоўнасцямі не мае.

У першыя стагоддзі хрысціяне не мелі патрэбы ні ў войсках, ні ў зброі для таго, каб пераканаць увесь цывілізаваны свет прыняць хрысціянства. Яны ні на каго не нападалі і нікога не баяліся. Проста жылі па сваёй веры і адкрыта прапаведавалі яе іншым. Гэтага аказалася дастаткова, каб, нягледзячы на ​​масавыя забойствы і ганенні, усе еўрапейскія народы прынялі хрысціянства і змянілі ўвесь свет.

Будучыня хрысціянскай культуры і еўрапейскай цывілізацыі не ў надзейнасці межаў, а ва ўнутранай сіле яе носьбітаў, у адкрытасці свету, адкрытасці для дыялогу. Моцныя культуры не хаваюцца ў ізаляцыі. Моцныя – ўступаюць у дыялог, чэрпаюць з яго новае натхненне для свайго развіцця і зменьваюць суразмоўцу.

У еўрапейскай цывілізацыі сёння, як і 2000 гадоў назад, няма ніякага недахопу ў крыніцы гэтай духоўнай сілы. Проста неабходна ўспомніць пра тое, хто мы, звярнуцца да хрысціянства не як да элементу гісторыі і культуры народа, але як да пытання асабістай веры і жыцця кожнага.

І тады не мусульмане будуць звяртаць у сваю веру маладых еўрапейцаў, але хрысціяне Еўропы будуць здольныя адкрыць Хрыста, а праз яго – каштоўнасці еўрапейскай цывілізацыі мусульманам і ўсім іншым рэлігіям.

Меркаванні аўтараў блогаў могуць не супадаць з меркаваннем рэдакцыі Krynica.info

606e2c60a0c187d5900257c66e14f5a8[1]

Сустаршыня Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі. Кандыдат у Прэзідэнты Рэспублікі Беларусь на выбарах 2010 года. Нарадзіўся 3 сакавіка 1975 года ў Бабруйску. Беларус. Адукацыя вышэйшая, інжынер-будаўнік. Жанаты, мае дачку. Жыве ў Менску. Прафесійна займаецца палітыкай з 1996 года. З 1996 года – член Каардынацыйнай Рады “Беларускага аб’яднання маладых палітыкаў”. У 2002-2004 гадах — член Прэзідыўма Беларускай нацыянальнай рады моладзевых і дзіцячых грамадскіх арганізацыяў “Рада”. Адзін з распрацоўшчыкаў канцэпцыі новай моладзевай палітыкі Беларусі. У 1999 годзе навучаўся ў Германіі на курсах Вышэйшай школы дзяржаўнага кіравання ў інстытуце “Саюз грамадскага кіравання”, вывучаў эканамічнае і палітычнае ўладкаванне ФРГ. Праваслаўны хрысціянін. Адзін з кіраўнікоў кампаніі “У абарону свабоды сумлення і веравызнання у Беларусі”, у межах якой было сабрана больш за 50 тыс. подпісаў у абарону хрысціянаў.

26 верасня 2015 | Блогі | Тэгі: , ,



Блогі