Восень, дэпрэсія і хрысціянства

Восень і незлічоныя шэрыя дні не з’яўляюцца крыніцай дэпрэсіі. Аднак  прыгнечанасьць у прыродзе, на жаль, спрыяе негатыўным настроям людзей.

Прырода, якая абмірае па восені, у нейкім сэнсе нагадвае чалавека, які разгубіўся ў зацягнуўшымся чаканні хуткага надыходу “дня Госпада» – Яго Парузіі, або другога прыходу Збаўцы ў свет.

“… бо не ўсё маюць веру” (2 Тэс 3,1б) — сцвярджае Апостал Павел. І гэтымі словамі агучвае прычыну неўласцівага падыходу чалавека да смерці, а ў наступстве таксама і да жыцця.
Тэсаланікійцы памылкова думалі, што калі Уваскрослы хутка прыйдзе, то значыць ужо можна і не працаваць. Яны, няправільна зразумеўшы час сваёй смерці, няправільна аднесліся і да жыцця.

Апостал праз сваё слова заахвочвання спрабуе іх вывесці з такога расчараванага жыццёвага становішча, бо яны апускалі рукі і занядбоўвалі свае штодзённыя абавязкі. Іх стан быў параўнавальны да прыгнечанага і дэпрэсіўнага.

Вера ў жыццё вечнае і вера ў шчаслівае жыццё вечнае натхняе чалавека і дае яму запал да жыцця.

Там, дзе ёсць такая вера, прыгнечанасці і дэпрэсіі месца няма. І нават невядомая рэчаіснасць смерці не у стане выбіць з жыццёвай каляіны.

Як казаў адзін з Макабэйскіх братоў: “Лепш памерці ад людскіх рук, а на Бога ўскладаць надзею, што зноў праз Яго будзем ажыўленыя” . (2 Мак 9,13).
Прымаючы мучаніцкую смерць, ён не згубіў супакой духа і не меў расчаравання.

Так няхай Госпад дадасць нам веры.

Меркаванні аўтараў блогаў могуць не супадаць з меркаваннем рэдакцыі Krynica.info

61819164_2295799904079742_659389346654191616_n

Каталіцкі святар, пробашч у Расонах

17 лістапада 2019 | Блогі | Тэгі: ,



Блогі