Человеку

boy at christmas holding a candle

/печатается на языке оригинала/

Убачыла душу тваю,
Надтрэснутую,
Зламаную дзесьці пасярэдзіне.
Я зірнула ў твае вочы:
І не сум, і нават не страх у іх,
А адчай, да якога ўжо прывык.

Ты сабраў рэшту лепшага,
Выставіў наказ,
І сам сабе не верыў.
І нешта ў табе паволі памірала,
Але яшчэ прагнула жыць.

І промень надзеі
Ўжо не ўратаваў бы,
Але ты марыў пра сонечнае святло,
Пра тое, што лівень дабра і праўды
Ўпадзе на плечы.

І я сказала табе:
“Даруй ім,
Усяму гэтаму хлусліваму свету,
Тым, хто не спраўдзіў тваіх надзей,
Хто напляваў у душу,
Хто міма прайшоў,
І стоячы побач, быў глухі”.

Ты сказаў:
“Я ўжо нічога не магу,
І з’ехаць не магу, і застацца не магу.
І піць не хачу,
І цвярозым быць агідна.
Я і сам сабе дараваць не магу.
А іх папросту ненавіджу”.

Да размовы падключыўся Бог.
Ён сказаў:
“Сын Мой, ці не ведаеш ты,
Што Я з табой,
Што Я трымаю цябе за правую руку,
Я прымаю цябе такім, як ёсць”.

І рэхам падтрымала Неба:
“Без даравання ў Царства Божае
Не ўвайсці.
Даруй ім, бо не ведаюць, што робяць…
Калі даруеш, даруецца і табе”.

Мнение авторов блогов может не совпадать с мнением редакции Krynica.info

Nina

Журналист, поэт.
Самая нелюбимая фраза: “А давай ты напишешь обо мне статью”.
Самая почитаемая цитата: “Большие воды не могут потушить любви, и реки не зальют ее. Если бы кто давал все богатства дома своего за любовь, он был бы отвергнут с презрением “(Песни Песней 8: 7).

09 октября 2015 | Блоги |



Блоги